„Ona myśli, że o niej wiesz.”
Spojrzałem w górę.
“Co?”
„Ona wie, że jesteś żoną Ethana. Wie, że jesteś matką Atlasa i Owena. Wierzy, że wiesz, że ona istnieje”.
„Ona myśli, że jestem częścią planu?”
Lauren skinęła głową.
Przez jedną straszną sekundę życzyłem sobie, żeby Mia w ogóle zrobiła ten rysunek.
Wtedy się poprawiłem.
Nie Mia.
Sekret.
Kiedy wróciłem do domu, matka Ethana była w mojej kuchni i trzymała Atlasa.
Ethan napisał SMS-a, że przyjdzie pomóc.
Normalnie byłbym wdzięczny.
Wtedy zobaczyła rysunek Mii na blacie.
Jej twarz się zmieniła.
„Wiesz kim jest Mia?”
Cisza.
Za nią pojawił się Ethan.
“Mama.”
To była odpowiedź.
„Od jak dawna wiesz?”
Spojrzała na mnie.
„Sześć miesięcy”.
Coś we mnie zrobiło się zimne.
„Spotkałeś ją?”
Spojrzała na Ethana.
„Proszę mi odpowiedzieć.”
“Dwa razy.”
Ostrożnie wziąłem Atlasa od niej i posadziłem go na miejscu.
„Poznałeś córkę mojego męża, zanim jeszcze wiedziałam o jej istnieniu”.
„Annika, kazałam mu ci powiedzieć.”
„Ale tego nie zrobiłeś.”
Jej twarz posmutniała.
“NIE.”
„Dziękuję za pomoc przy Atlasie.”
Potem zwróciłem się do Ethana.
„Sypialnia. Teraz.”
Jego matka została w kuchni.
Gdy tylko drzwi zamknęły się za nami, odwróciłem się do niego.
„Pozwoliłeś swojej matce poznać Mię.”
„Potrzebowałem kogoś, z kim mógłbym porozmawiać.”
„Zdobyłeś mnie.”
„Nie mogłem rozmawiać z tobą o Mii, nie opowiadając ci o niej.”
“Dokładnie.”
Wyglądał na wyczerpanego.
Już mnie to nie obchodziło.
„Kiedy planowałeś mi powiedzieć?”
„Po ostatnim cyklu zapłodnienia in vitro”.
„Ale potem zaszłam w ciążę.”
Skinął głową.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
