„Tak. A teraz dowiaduję się, że jesteś prezesem firmy, którą Fortune wymienia jako swoją, z trzema dyplomami i firmą wartą miliardy. Że uratowałeś tysiące istnień ludzkich. Co się dzieje?”
Oparłem się o biurko.
„Marcus, chodzi o to, że moja siostra uznała, że przynoszę jej wstyd. Że twoje spotkanie ze mną zrujnuje jej wizerunek naszej rodziny, który zbudowała, jako odnoszącej sukcesy. Poprosiła mnie, żebym odpuścił sobie święta, a ja się zgodziłem”.
„Ale odniosłeś większy sukces niż ktokolwiek inny w swojej rodzinie”.
„Jestem tego świadomy.”
„To dlaczego jej nie powiedziałeś? Dlaczego nie powiedziałeś nikomu z nich?”
Spojrzałam mu w oczy.
„Bo chciałem sprawdzić, czy doceniliby mnie bez sukcesu. Czy traktowaliby mnie z podstawową przyzwoitością, skoro uważali mnie za przeciętnego. A pokazali mi, że nie”.
Marcus opadł na krzesło.
“O mój Boże.”
„A tak na marginesie, Marcus, nie mam ci tego za złe. Zaufałeś opisowi rodziny swojej dziewczyny. To zrozumiałe. Ale powinieneś się chyba zastanowić, dlaczego czuła potrzebę, żeby przedstawić w złym świetle własną siostrę”.
Jego telefon zaczął wibrować.
Wyciągnął go.
„To Rachel. Dzwoni bez przerwy.”
„Powinieneś odpowiedzieć. Jestem pewien, że widziała kalendarz Mass General i zorientowała się, gdzie teraz jesteś”.
Spojrzał na swój telefon, potem na mnie.
„Co mam jej powiedzieć?”
„Prawdę. Że spotkałeś jej siostrę. Że jej siostra nie jest taka, jaką ją opisała. I że masz poważne pytania, dlaczego cię wprowadziła w błąd”.
„Ona straci rozum”.
“Prawdopodobnie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
