„Widziałeś, jak rezygnuję ze swojego dyplomu”.
“Patrzyłeś, jak wracałam do domu zbyt zmęczona, żeby jeść.”
„Patrzyłeś, jak płakałam, bo myślałam, że nie stać nas na opłacenie czesnego”.
„I pozwoliłeś mi uwierzyć, że każda ofiara była konieczna”.
W końcu spojrzał mi w oczy.
„Próbowałem chronić naszą przyszłość”.
„Nasza przyszłość?”
Pokręciłem głową.
„Nie. Chroniłeś swoje.”
Lily cicho sięgnęła do torby.
“Myślę, że jest jeszcze coś, co powinieneś mieć.”
Podała mi wizytówkę.
„Nasza fundacja przechowuje kopie każdej płatności.”
“Jeśli potrzebujesz dokumentacji…”
Nie dokończyła.
Nie musiała.
Wsunęłam kartę do torebki.
Carter spojrzał na mnie.
Jego głos był niewiele głośniejszy od szeptu.
„Emma… możemy to naprawić.”
Szukałem w jego twarzy mężczyzny, w którego wierzyłem przez siedem lat.
Nie mogłem go znaleźć.
Prawie się roześmiałem.
„Wciąż mam nadzieję, że zdasz egzamin”.
Jego ramiona się rozluźniły.
Na jego twarzy pojawił się wyraz ulgi.
Potem kontynuowałem.
“Bo od tego momentu…”
Spojrzałam mu w oczy.
„Płacisz za swoją własną przyszłość”.
Ulga zniknęła.
„Emma, proszę—”
Pokręciłem głową.
“Już wybrałeś, czyje marzenie jest ważne.”
Lily stała jak sparaliżowana, przyciskając kopertę do piersi.
Odwróciłem się, wróciłem do samochodu i zamknąłem za sobą drzwi.
Zapukał w okno.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
