Pożyczyliśmy piętnaście tysięcy dolarów na pierwsze urodziny naszego syna, wypełniając luksusowy ogród balonami, artystami i czteropiętrowym tortem. Potem kostiumy go przestraszyły i przespał większość imprezy. Stojąc obok jego wózka, wyszeptałam: „Pomyliliśmy kochanie cię z pokazywaniem czegoś imponującego”.

przedstawiających Owena wygodnie tulonego przez rodzinę. Początkowo decyzja ta wydawała się przyznaniem do porażki, ale po kilku dniach całkowicie przestała monitorować reakcje.

Po dokonaniu pierwszej przyspieszonej spłaty zadłużenia, otworzyli dla Owena plan oszczędnościowy na studia 529. Ich początkowy wkład był skromny, ponieważ dług partyjny pozostawał ich bezpośrednią odpowiedzialnością, jednak zaplanowali automatyczny comiesięczny przelew, który miał się zwiększać po każdym spłacie zadłużenia.

Nie byłoby ozdobnego szyldu ogłaszającego ten wkład, żadnego profesjonalnego fotografa, który by go dokumentował, ani internetowej publiczności oklaskującej ich dyscyplinę. Konto po prostu rozwijałoby się cicho, podczas gdy wokół toczyłoby się codzienne życie.

Przez kolejne osiemnaście miesięcy Colin i Rachel okazjonalnie kłócili się o poświęcenia, zwłaszcza gdy przyjaciele podróżowali, remontowali domy lub prezentowali drogie zakupy. Jednak te nieporozumienia nie dotyczyły już ukrywania informacji ani dbania o wizerunek.

Za każdym razem, gdy pokusa powracała, umieszczali jedno zdjęcie urodzinowe obok pozostałej kwoty długu. Na zdjęciu widać było setki balonów otaczających puste krzesełko do karmienia, podczas gdy Owen spał poza kadrem.