„To znaczy, że tak.”

Zanim Caleb zdążył zareagować, rozległ się kolejny alarm. Pielęgniarki pobiegły korytarzem z inkubatorem dla niemowląt, preparatami krwiopochodnymi i sprzętem do oddychania.

Potem usłyszał dźwięk tak słaby, że niemal uwierzył, iż go sobie wyobraził.

Płacz noworodka.

Trzy sekundy później drzwi się zamknęły.

Kolana Caleba niemal odmówiły posłuszeństwa.

Jego dziecko może żyć.

Stan zdrowia Natalie pozostaje nieznany.

Evan Price, wieloletni dyrektor ochrony Caleba, złapał go za ramię, gdy ruszył w stronę drzwi.

„Nie przeszkadzaj zespołowi medycznemu”.

„Ona nadal jest w niebezpieczeństwie”.

„Rozumiem, ale stanie tutaj to jedyna pożyteczna rzecz, jaką możesz teraz zrobić.”

Evan chronił Caleba przez dwanaście lat. Radził sobie z groźbami porwania, protestami akcjonariuszy, wrogimi warunkami podróży i prywatnymi śledztwami, nie okazując przy tym widocznej paniki.

Nawet teraz jego garnitur pozostał idealnie uporządkowany, a jego głos niezwykle spokojny.

Caleb wziął ten spokój za lojalność.

2. Córka bez prawnego ojca

Dwadzieścia pięć minut później pojawił się inkubator.

W środku leżała wcześniak, dziewczynka, podłączona do respiratora, jej skóra była delikatna w świetle lamp medycznych, a klatka piersiowa unosiła się dzięki mechanicznemu wspomaganiu.

Caleb podążał za nim, aż pielęgniarka neonatologiczna zatrzymała go w pobliżu windy.

„Czy ona żyje?”