„Jeśli coś mi się stanie, nie ufaj mojej rodzinie”.
Przełknął ślinę.
„Nie mój brat. Nie moje ciotki. Nawet nie mój ojciec.”
Poczułem się chory.
„Mój ojciec wie, co się stało, Eleno. Ale boi się, że ujawnienie mojego brata zniszczy nazwisko Sterling”.
Potem Julian wspomniał o pewnej osobie.
„Jest tylko jeden człowiek, któremu możesz zaufać.”
Przestałem oddychać.
„Marcus Vance. Mój były szef ochrony korporacyjnej”.
Julian wyjaśnił, że Marcus pomagał mu w śledztwie dotyczącym zaginionych pieniędzy.
Ale gdy brat Juliana dowiedział się, co robią, Marcus był zmuszony się ukrywać.
„Jeśli Marcus kiedykolwiek do ciebie dotrze”, powiedział Julian, „posłuchaj go”.
Ekran zrobił się czarny.
Siedziałem zupełnie nieruchomo.
Potem spojrzałem w stronę biurka.
Szara chusteczka leżała obok notatników Juliana.
Marcus Vance.
Nieznajomy w autobusie.
Zanim zdążyłem cokolwiek przetworzyć, klamka w drzwiach biura poruszyła się.
Zamknąłem laptopa z trzaskiem.
Złapałem pendrive’a i wrzuciłem go do torby.
Następnie wrzuciłem zeszyty do środka.
Drzwi się otworzyły.
Brat Juliana wszedł do pokoju.
Już nie wyglądał przyjaźnie.
Miał rozpięty kołnierzyk.
Jego twarz była surowa.
I jego wzrok natychmiast powędrował w stronę otwartego sejfu.
„Pracujesz do późna, Eleno?”
„Szukałam kocyka dla Leo.”
Jego wzrok spoczął na sejfie.
Potem się uśmiechnął.
„Mój brat zawsze kochał dramaty.”
Podszedł bliżej.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
