Tania mówiła spokojnie, skonsultowawszy się wcześniej z prawnikiem. Wiedziała, że Siergiej może ubiegać się o udziały tylko po przedstawieniu dowodu osobistego wkładu finansowego. Ale takiego dowodu nie było.
Miała jednak oświadczenia, akt darowizny od babci i notarialnie poświadczone pochodzenie pieniędzy.
„Przygotowałeś wszystko” – wyszeptał Siergiej.
– Tak.
– Przez długi czas?
— Od dnia, w którym przyprowadziłeś mamę, żeby wybrała meble do naszej sypialni beze mnie.
Ludmiła Wasiliewna uśmiechnęła się pogardliwie.
– Więc to jest ta drobna rzecz, która przez tyle lat dawała ci się we znaki?
„Nie. To nie był powód. To był pierwszy moment, w którym zdałem sobie sprawę, że uważasz nasz dom za swój, a mnie za tymczasowego gościa”.
Irina spuściła wzrok.
W końcu Giennadij przemówił:
„Ludmiło, wystarczy. Przestańmy udawać, że wszystko jest w porządku. Siergiej naprawdę nie pracuje od dawna. Sam kilka razy proponowałem mu posadę”.
„To mu nie odpowiadało” – szybko stwierdziła matka.
„On nie chciał” – wyjaśnił Giennadij.
Siergiej zwrócił się do niego ostro.
– Ty też jesteś przeciwko mnie?
„Nie jestem przeciwko tobie. Jestem przeciwny temu, że pozwalasz swojej matce mówić w swoim imieniu”.
Irina westchnęła.
„Sierioża, naprawdę powinnaś sama zdecydować. Ani mama, ani Tania, ani ja”.
Ludmiła Wasiliewna spojrzała na córkę, jakby ta zdradziła własną krew.
Etap 4. „Rodzina mojego męża zebrała się, żeby zdecydować, jak powinniśmy żyć. Nie sprzeciwiałam się – pokazałam im tylko jeden dokument”.
„Tak się dzieje, kiedy żona nastawia rodzinę przeciwko mężowi” – wycedziła teściowa przez zaciśnięte zęby.
„Nikogo nie wrobiłam” – odpowiedziała Tanya. „Ludzie sami zobaczą, co się dzieje”.
– A ty jesteś aniołem, prawda?
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
