„Akcje?” Siostra rzuciła się naprzód. „One są coś warte, Robercie. To była inwestycja. Chciałby je zostawić rodzinie”.
„Pani Julio…” zaczął Robert.
„Nie, posłuchaj mnie”. Jej głos załamał się ze złości. „Mój brat latami oszczędzał, żeby kupić sobie mieszkanie w tej kawiarni. To było jego marzenie. I zostawia je kobiecie, z którą spotykał się przez jedną zimę?”
„Nie prosiłam o nic takiego” – powiedziałam cicho. „Nawet nie wiedziałam, że odszedł, dopóki do mnie nie zadzwoniłeś”.
„Chciałby zostawić je rodzinie”.
„Och, proszę cię”. Odwróciła się do mnie twarzą. „Oczekujesz, że w to uwierzę? Spotykałaś się z nim, zniknęłaś, a potem nagle się pojawiasz, gdy tylko na stole leżą pieniądze”.
„Nie jestem tu dla pieniędzy” – powiedziałem.
„W takim razie wyjdź. Wyjdź przez drzwi i podpisz wszystko”.
Jej brat w końcu przemówił.
Przygotowałem się na dalszą walkę, ale to, co powiedział, zaskoczyło mnie.
“Oczekujesz, że w to uwierzę?”
“Julia. Przestań.”
„Nie broń jej” – warknęła. „Był NASZYM bratem. Byliśmy z nim przez całe jego życie. Ona była tam przez sześć miesięcy”.
„A może te sześć miesięcy coś znaczyło” – powiedział. „Nie wiesz tego”.
„Wiem, że nawet nie wspomniał nam o jej imieniu”. Wskazała na mnie. „Ani razu. Skoro była dla nas taka ważna, dlaczego nikt z nas o niej nie słyszał? Dlaczego ją ukrywał?”
To pytanie okazało się trudniejsze, niż myślała.
„On nawet nie wspomniał nam jej imienia”.
„Ja… nie wiem, dlaczego mnie ukrywał” – wyszeptałam. „Byliśmy szczęśliwi. Naprawdę szczęśliwi. A potem pewnego dnia powiedział mi, że zasługuję na kogoś, kto da mi przyszłość, i odszedł”.
„Jak wygodnie” – mruknęła.
„Myślisz, że to dla mnie łatwe?”
Mój głos podniósł się, zanim zdążyłem go powstrzymać.
„Jak wygodnie”
Kochałam go. Przez rok wierzyłam, że przestał mnie kochać. A teraz siedzę tu i muszę słuchać, że na końcu o mnie pomyślał, i nawet nie rozumiem DLACZEGO.
Julia otworzyła usta, ale ja nie przestawałem.
„Nie chcę niczego, co miało być twoje. Przyszedłem tylko dlatego, że Robert powiedział, że rodzina nie może odziedziczyć, jeśli ja tego nie zrobię”.
Myślałem, że to zakończy dyskusję.
Zamiast tego, wszyscy byli jeszcze bardziej zdezorientowani.
“Nawet nie rozumiem DLACZEGO.”
„Co?” Julia spojrzała na Roberta. „To prawda?”
„Elliot postawił warunek jej obecności” – potwierdził Robert. „Chciał, żeby była w tym pokoju”.
Brat zmarszczył brwi.
„Dlaczego miałby to zrobić?”
„Bo chciał, żeby coś usłyszała” – powiedział Robert. „Osobiście. I chciał, żebyście oboje też to usłyszeli”.
Robert sięgnął do teczki i wyjął zapieczętowaną kopertę.
„Dlaczego miałby to zrobić?”
Moje imię było napisane z przodu.
Na ten widok poczułem ucisk w piersi.
Do tej pory wszyscy kłócili się o pieniądze.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
