Kilka lat wcześniej Sterling współpracował z firmą obronną, która dostarczała sprzęt lotniczy na potrzeby wojskowego programu logistycznego.
Ten wykonawca dostarczył wadliwe części awioniki do byłej eskadry Laury.
Jedna z tych porażek miała związek z wypadkiem, w którym zginął skrzydłowy Laury i jej najbliższy przyjaciel, kapitan Gabriel Torres.
Ten wypadek zniszczył Laurę.
Przez osiemnaście miesięcy była przekonana, że Gabriel umarł, ponieważ go zawiodła.
Bez końca odtwarzała sobie w pamięci ich ostatnią misję, zastanawiając się, jaki rozkaz powinna była wydać inaczej i jaki manewr mógłby go uratować.
Poczucie winy stało się nie do zniesienia.
Ostatecznie zrezygnowała ze służby wojskowej i całkowicie zniknęła z lotnictwa.
W toku nowego śledztwa funkcjonariusze federalni odzyskali tajne dokumenty dotyczące ostatniego lotu Gabriela.
Jeden ze śledczych wręczył Laurze zapis zawierający ostatnią transmisję Gabriela sprzed katastrofy samolotu.
Laura powoli przeczytała ostatnie linijki.
Gabriel poinformował kontrolę ruchu lotniczego, że sterowanie zostało zablokowane.
Potem zostawił ostatnią wiadomość.
Laura zrobiła wszystko poprawnie.
To nie była jej wina.
Długo wpatrywała się w tę stronę.
I w końcu nadeszły łzy.
Przez osiemnaście miesięcy karała się za coś, czemu nie mogła zapobiec.
Gabriel nigdy jej nie winił.
Nawet w ostatnich chwilach zrozumiał prawdę.
Kilka tygodni później Laura pojechała do Teksasu.
Przez kilka minut stała przed domem matki Gabriela, zanim w końcu zapukała.
Kiedy starsza kobieta otworzyła drzwi i ją zobaczyła, żadne z nich nie odezwało się.
Następnie matka Gabriela wzięła Laurę w ramiona.
„Przepraszam” – wyszeptała Laura. „Przez tak długi czas myślałam, że go zostawiłam”.
Kobieta delikatnie trzymała Laurę za ręce.
„Nigdy nie porzuciłaś Gabriela. Nosiłaś go ze sobą każdego dnia. Ale nie musisz przestać żyć z powodu jego śmierci”.
Te słowa utkwiły Laurze w pamięci.
Mijały miesiące.
Sterling został ostatecznie skazany na podstawie licznych poważnych zarzutów federalnych związanych z sabotażem i oszustwem.
Laura podjęła jednak inną decyzję dotyczącą swojej przyszłości.
Nie wróciła do służby wojskowej.
Zamiast tego przyjęła pracę polegającą na nauczaniu nowego pokolenia pilotów w komercyjnej akademii lotniczej.
Pierwszego ranka, gdy pełniła funkcję instruktorki, położyła na biurku swój stary hełm pilota myśliwca.
W pomieszczeniu pełnym młodych uczniów-pilotów zapadła natychmiastowa cisza.
Oczekiwali opowieści o misjach bojowych i bohaterskich manewrach.
Zamiast tego Laura podeszła do tablicy i napisała:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
