„Ten czarny samochód stoi tam od południa” – powiedziała, wskazując palcem na róg, gdzie żwirowa droga spotykała się z autostradą powiatową.
Pod ociekającymi deszczem olchami stał długi, ciemny sedan, a z rury wydechowej wydobywał się biały strumień spalin w zimne powietrze.
„Prawdopodobnie ktoś się zgubił, pani Gable” – powiedziałam, choć palce zacisnęły się mocniej na trzonku miotły.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
