Dziesięć minut później krzyk Camili wstrząsnął domem.
„Mamo! Moje rzeczy!”
Natalia wyszła z łazienki przestraszona.
“Co się stało?”
„Teraz Camila wie, co to znaczy” – powiedziałem.
Spojrzała na mnie.
“Santiago…”
„Nie żałuję.”
Wkrótce Camila zapukała do naszych drzwi.
„Otwórz, tchórzu!”
Otworzyłem.
Zobaczyła Natalię za mną i krzyknęła: „Czarownica! Kazałaś mu to zrobić!”
Rzuciła się do przodu, ale powstrzymałem ją zanim mogła dotknąć Natalii.
„Nawet nie patrz tak na moją żonę.”
Camila odsunęła się.
„Zwariowałeś! To były moje ubrania!”
„To była tylko woda.”
Zamarła.
Słowa, które w jej ustach wyrażały okrucieństwo, stały się odbiciem moich ust.
Mój ojciec pojawił się za nią.
„Santiago. Ucz się. Teraz.”
Moi rodzice czekali na mnie, jakbym był nieposłusznym nastolatkiem.
„Przesadziłeś” – powiedziała moja mama. „Camila jest jeszcze dzieckiem”.
„Ona ma dziewiętnaście lat.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
