Moja mama zadzwoniła do lekarza na Florydzie, dr. Stuarta Himmelsteina. Powiedział mojej mamie, że zaproponowano mu nerkę, która nie pasuje. „Komunikuję się z siecią, bo ta wspaniała matka chce wskazać organy swojego syna”. Zapisał dane mojego taty i powiedział, że oddzwoni.
Zadzwonił telefon. Odebrała moja mama. To NIE był dr Stuart, ale wspaniała matka umierającego chłopca w szpitalu. Patrzyłem, jak mama z nią rozmawia. Matka pytała o mojego tatę i dlaczego potrzebuje nerki. Mama jej to powiedziała, płacząc przez telefon. Oddawanie narządów od zwłok to piękna rzecz, ale jednocześnie słodko-gorzka i smutna, bo wiesz, że ktoś miał tragiczny wypadek.
Matka powiedziała mojej mamie, że ma nadzieję, że jej syn pomoże mojemu tacie. Następnego ranka czekaliśmy na telefon ze szpitala. Nic. Mama zadzwoniła więc do centrum transplantologicznego, ale oni nie mieli pojęcia o możliwości pobrania nerki dla mojego taty. Mama opowiedziała im o telefonach, które odebrała. Później tego samego dnia centrum transplantologiczne oddzwoniło do mamy i powiedziało, że mamy możliwość pobrania nerki dla mojego taty.
Centrum transplantologiczne szybko zareagowało, żeby wykonać wszystkie badania, żeby sprawdzić, czy mój tata jest zgodny. Zgadzał się. Więc w sylwestra pojechaliśmy do Johns Hopkins w Maryland, żeby mój tata dostał drugą szansę na życie. Byłem przeszczęśliwy! Udało mi się! Wiedziałem, że mogę mu pomóc.
W Nowy Rok mój tata otrzymał dar życia.
To była bezinteresowna grupa nieznajomych, która zjednoczyła się, by pomóc uratować mojego tatę, a ostatecznie naszego bohatera, Johna. Jestem NA ZAWSZE wdzięczna. Moja mama nadal utrzymuje kontakt z mamą Johna na Facebooku i SMS-ami. Chociaż nie spotkaliśmy się jeszcze z tą grupą nieznajomych i mamą Johna, mamy nadzieję, że kiedyś się spotkamy.
Kilka tygodni później moja mama dostała wiadomość od chłopaka, z którym chodziła do liceum. On i jego żona śledzili naszą historię i chcieli spróbować znaleźć lekarza na Florydzie, który nie był w stanie zdiagnozować nerki Johna, ale nawiązali kontakt i nas znaleźli.
Koleżanka mojej mamy ze szkoły średniej przeszła badania na obecność genów dr. Stuarta i JEST ZGODNA. Ich przeszczep zaplanowano na 22 lipca 2019 roku.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
