„Masz gościa w biurze głównym. Mówi, że to pilne.”
“Kto?”
„Wiktoria Hartwell.”
Spojrzałem na Roberta. Wzruszył ramionami.
„Lepiej będzie stawić jej czoła prędzej niż później”.
Dwadzieścia minut później wszedłem do biura Westbridge Capital, skromnego apartamentu w budynku w centrum miasta, niczym się nie wyróżniającego, i zastałem Victorię siedzącą w recepcji.
Wyglądała okropnie. Wyczerpana. Pomięta, jakby nie spała od kilku dni.
„Sophie.”
“Wiktoria.”
„Czy możemy porozmawiać?”
Skinąłem głową w stronę swojego biura. Jessica spojrzała na mnie pytająco, a ja skinąłem głową, że wszystko w porządku.
Victoria usiadła naprzeciwko mojego biurka i rozejrzała się po skromnym umeblowaniu.
„To twoje biuro?”
“Tak.”
„To takie oczywiste.”
„Lubię zwykłe.”
Roześmiała się, ale był to urywany dźwięk.
„Oczywiście, że tak. Boże, naprawdę cię w ogóle nie znaliśmy, prawda?”
Nie odpowiedziałem.
„Hartwell Industries upadło” – powiedziała. „Firma zostanie oficjalnie rozwiązana w ciągu miesiąca. Tata stracił dom. Mama przeprowadziła się do swojej siostry. Wróciłam do mieszkania i próbuję znaleźć sposób na uratowanie kariery po tym, jak mój genialny plan ekspansji przyczynił się do upadku rodzinnego biznesu”.
„Przykro mi, że tak się stało.”
“Czy jesteś?”
„Tak. Nigdy nie chciałam, żeby tata wszystko stracił. Chciałam tylko, żeby mnie zobaczył.”
Wiktoria milczała przez dłuższą chwilę.
„On cię teraz widzi. Wszyscy cię widzimy.”
Spojrzała mi prosto w oczy.
Miałeś rację we wszystkim. Mój plan ekspansji był fatalny. Twoja propozycja poprawy efektywności uratowałaby firmę. A ty nie udajesz, że jesteś biznesmenem. Jesteś w tym lepszy niż ktokolwiek z nas kiedykolwiek był.
“Dziękuję.”
„To wszystko? Po prostu dziękuję?”
„Co chcesz, żebym powiedział, Victorio?”
„Nie wiem. Może to, że nam wybaczysz. Że pomożesz nam się odbudować. Że rodzina jest ważniejsza niż interesy”.
Jej głos się załamał.
“Coś.”
Oparłem się na krześle.
„Wybaczam ci, że mnie niedoceniałeś. Nie wybaczam ci, że byłeś wobec mnie okrutny. I nie pomogę odbudować Hartwell Industries, bo nie ma już czego odbudowywać. Jeśli chodzi o to, że rodzina jest ważniejsza od biznesu, to ty traktowałeś mnie, jakbym nic nie znaczył. To ty sprawiłeś, że biznes stał się ważniejszy od rodziny”.
„Wiem. Boże, Sophie, wiem. Byłam dla ciebie okropna. Wszyscy byliśmy.”
Otarła oczy.
„Czy jest jakiś sposób, żeby to naprawić?”
„Może kiedyś. Ale nie dzisiaj”.
Powoli skinęła głową.
„Mogę to zaakceptować.”
Wstała, żeby wyjść, ale przystanęła.
„Jeśli to coś znaczy, słyszałem, że zatrudniłeś większość pracowników Hartwell. Że otwierasz własną produkcję. To… to miłe z twojej strony. Ci ludzie nie zasłużyli na cierpienie z powodu naszego rodzinnego dramatu”.
„Nie, nie zrobili tego.”
„Sophie, jeszcze jedno.”
“Co?”
„Tata chciał, żebym cię zapytał. Jest zbyt dumny, żeby zrobić to sam. Ale chciał, żebym zapytał, czy jest jakaś szansa, że rozważysz…”
„Rozważ co?”
„Kupując pozostałe aktywa Hartwella. Markę, sprzęt, relacje z klientami. Sąd upadłościowy licytuje wszystko. Tata myślał, że jeśli to kupisz i jakoś utrzymasz markę Hartwell przy życiu, to dziedzictwo nie zostanie całkowicie zniszczone”.
Zastanowiłem się nad tym.
„Ile wyceniane są aktywa?”
„Około 1,3 miliona dolarów za wszystko”.
„Pomyślę o tym.”
“Naprawdę?”
„Nie dla taty. Nie dla rodzinnego dziedzictwa. Ale dlatego, że niektóre z tych aktywów, a zwłaszcza sprzęt, byłyby przydatne dla Westbridge Manufacturing. Powiedz sądowi upadłościowemu, że złożę ofertę”.
Na twarzy Victorii malowało się coś w rodzaju nadziei.
“Dziękuję.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
