—
„Panie Cole?”
Głos jego asystenta dobiegał z oddali.
“Pan?”
Nathan gwałtownie zamrugał.
Hol wokół niego znów zaczął się zagęszczać.
„Kim była ta kobieta?” zapytał szorstkim głosem.
„Jaka kobieta?”
„Matka chłopców”.
Jego asystent wyglądał na niepewnego.
„Nie jestem pewien. Może któryś z długoterminowych gości?”
Serce Nathana waliło jak młotem.
Każda logiczna myśl walczyła z prawdą, którą już czuł.
Emily zaginęła cztery lata wcześniej.
Brak wiadomości.
Brak wyjaśnienia.
Nic.
A teraz przed nim pojawili się dwaj mali chłopcy z jego oczami.
Jego synowie.
Uświadomienie sobie tego faktu uderzyło go z miażdżącą siłą.
Emily była w ciąży, kiedy odeszła.
W ciąży.
I nigdy się o tym nie dowiedział.
Nathan chwycił się krawędzi marmurowego blatu recepcji, aby utrzymać się w pozycji pionowej.
Wspomnienia go przepełniły.
Emily nieświadomie kładąca rękę na brzuchu na tydzień przed ich rocznicą.
Emily dwukrotnie w tym samym miesiącu odmówiła wypicia wina do kolacji.
Emily cały czas wygląda na wyczerpaną.
Jak mógł tego nie zauważyć?
Ponieważ nie zwracał uwagi.
Prawda ta zniszczyła go na miejscu.
„Dowiedz się, kto w apartamencie zatrzymuje się z dziećmi” – rozkazał Nathan.
Jego asystent zrobił pauzę.
„Panie, prawnie…”
“Proszę.”
Rozpacz w głosie Nathana zaskoczyła nawet jego samego.
Dwadzieścia minut później stał sam w swoim biurze z widokiem na port, a jego asystentka wróciła z tabletem w ręku.
Palce Nathana już drżały, zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć.
„Rezerwacja należy do Emily Bennett.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
