CZĘŚĆ 2
Nagranie ze ślubu rozeszło się w sieci, zanim dotarliśmy na przyjęcie. Do północy Vivian przeobraziła się z napastniczki w ofiarę.
W oświadczeniu przyznała, że doznała „załamania nerwowego spowodowanego oszustwem”. Powiedziała, że manipulowałam Ethanem, ukrywałam diagnozę terminalną i planowałam przejąć majątek rodziny Mercer przed śmiercią.
Potem poszła dalej.
Zwołała nadzwyczajne zebranie zarządu Fundacji Mercer i zażądała usunięcia Ethana ze stanowiska dyrektora generalnego rodzinnej firmy zajmującej się technologią medyczną. Jej argument był prosty: mężczyzna „kontrolowany przez niestabilną żonę” nie mógłby kierować firmą wartą miliardy dolarów.
Vivian oczekiwała, że zarząd będzie posłuszny. Przez lata tak było.
Ethan rzucił telefon na stolik w naszym hotelu. „Kończę to dziś wieczorem”.
„Nie” – powiedziałem.
Spojrzał na mnie. „Upokorzyła cię przed wszystkimi”.
„A teraz czuje się nietykalna”.
Otworzyłem laptopa.
Prześledziłem sposób przekazywania darowizn poprzez spółki-wydmuszki i konta offshore.
Vivian przeznaczyła 8,4 miliona dolarów od pacjentów chorych na raka na zakup francuskiej willi, biżuterii, prywatne loty i Malcolma Reeda, swojego tajnego chłopaka.
Okradała pacjentów takich jak ja, nazywając mnie jednocześnie ciężarem.
Twarz Ethana zbladła, gdy pokazałem mu transfery.
„Wykorzystała fundację mojego dziadka”.
„Ona też użyła twojego podpisu” – powiedziałem. „Sfałszowany cyfrowo”.
Wyglądał, jakby miał zamiar coś rozbić.
Zamiast tego umieściłem między nami dyktafon. „Jutro będziesz udawał przestraszonego. Powiedz jej, że rozważasz unieważnienie małżeństwa. Powiedz jej, że chcesz chronić firmę”.
Jego oczy się zwęziły. „Chcesz, żeby mówiła”.
„Chcę, żeby się przechwalała.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
