„To nie o to chodzi.”
„Kłamałeś mnie przez pięć lat”.
Mój głos pozostał niski.
„Utrzymywałeś inny związek.”
Odwrócił wzrok.
„Miałaś dziecko.”
Cisza.
„Potajemnie ingerowałeś w moje decyzje dotyczące rozrodu”.
Zacisnął szczękę.
„Potem przyprowadziłeś swojego syna do mojego domu i oczekiwałeś, że to ja go wychowam, podczas gdy ty i twoja matka śmiałyście się z tego, jak bardzo byłem od ciebie zależny”.
Przysunąłem długopis bliżej.
„A teraz dziwisz się, że się bronię.”
Nie wziął.
“W porządku.”
Wstałem.
„Masz dwadzieścia cztery godziny.”
Jego oczy podążały za mną.
„Jutro o tej porze albo otrzymam podpisaną umowę, albo Desmond zacznie składać dokumenty.”
Wyszedłem.
Estelle stała przy schodach, trzymając filiżankę herbaty.
Oczywiste było, że wszystko słyszała.
Wyglądała na przerażoną.
„Estelle.”
Spuściła wzrok.
„Trzymaj się od tego z daleka.”
„Tak, proszę pani.”
Wróciłem do sypialni.
Zamknąłem drzwi.
Wtedy moje nogi zaczęły drżeć.
Zsunąłem się na podłogę.
W biurze Alerica wyglądałem na całkowicie spokojnego.
Tak naprawdę byłem przerażony.
Miał pieniądze.
Wpływ.
Adwokaci.
Nazwisko rodzinne, które otwierało drzwi.
Miałam prawnika, dowody, ciążę i resztę odwagi.
Ale coś się zmieniło.
Kobieta, którą udawałam, powoli stawała się rzeczywistością.
Później otworzyłem obraz z kamery.
Aleric siedział za biurkiem i wpatrywał się w ugodę.
Przez kilka minut się nie ruszał.
Nagle machnął ręką po biurku.
Dokumenty, księgi rachunkowe i lampa rozbiły się na podłodze.
Krzyknął coś, czego nie zrozumiałem.
Zamknąłem kanał.
Następnego ranka o godzinie siódmej ktoś zapukał do moich drzwi.
Aleric stał na zewnątrz.
Jego koszula była pognieciona.
Jego kołnierzyk jest otwarty.
Jego twarz wyglądała na wyczerpaną.
Podpisaną umowę trzymał w ręku.
„Podpisałem.”
Wziąłem to.
Potem dodał,
„Ale trzy miliony to niemożliwość”.
Spojrzałem w górę.
„Udało ci się wysłać Rowanowi półtora miliona.”
„To trwało kilka lat”.
„Trzy miliony”.
“Dwa.”
“NIE.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
