Spojrzałem na nią.

„Moje dziecko?”

Jej wyraz twarzy złagodniał.

“Bezpieczna.”

Całe moje ciało się rozluźniło.

Łzy natychmiast napłynęły mi do oczu.

“Co się stało?”

„Po uderzeniu doszło u Pani do częściowego odklejenia łożyska.”

Sprawdziła monitor.

„Straciłeś znaczną ilość krwi.”

„Czy z dzieckiem wszystko w porządku?”

„Serce bije mocno.”

Zamknąłem oczy.

Evelyn kontynuowała.

„Miałeś szczęście. Karetka szybko cię tu przewiozła i ustabilizowaliśmy krwawienie.”

„Czy to będzie miało wpływ na ciążę?”

„Będziesz potrzebował ścisłego odpoczynku.”

„Jak surowo?”

„Bez dużego wysiłku. Minimalny stres. Częsty monitoring.”

Usiadła obok łóżka.

„Ale w tej chwili stan was obojga jest stabilny”.

Oddychałem powoli.

„Kto przyszedł ze mną?”

„Aleric poszedł za karetką.”

Otworzyłem oczy.

„Naprawdę?”

„Przebywał w poczekalni kilka godzin”.

„Gdzie on jest?”

„Wyszedł jakieś dwie godziny temu.”

Zawahała się.

„Przyszła po niego młoda kobieta.”

Wiedziałem od razu.

Jarzębina.

Oczywiście, że tak.

Następnie Evelyn wyjęła kopertę z płaszcza.

„Zanim wyszedł, Aleric dał to dyżurce pielęgniarskiej.”

Otworzyłem.

W środku znajdowała się karta bankowa.

I odręczna notatka na papierze firmowym Sterling.

*Trzy miliony przelane na rachunek powierniczy.*

*Akceptuję ugodę bezwarunkowo.*

*To dziecko jest twoje.*

*Zrzekam się wszelkich praw.*

Przeczytałem to dwa razy.

Poza tym.

Aleric w końcu się poddał.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!