Nie, Judith.
Brak notariusza.
Przez sekundę zastanawiałem się, czy nie przeceniłem wszystkiego.
Wtedy zadzwonił dzwonek do drzwi.
Na moim ganku stał mężczyzna w grafitowej kurtce, trzymając w ręku skórzaną teczkę.
„Pani Miller?”
“Tak.”
„Jestem Daniel Harper. Notariusz mobilny. Judith Miller prosiła, żebym spotkał się z panem tutaj.”
I tak to się stało.
Za nim na podjazd wjechał SUV Judith.
Idealny moment.
Wyszła uśmiechając się zbyt szybko.
„Cieszę się, że cię złapaliśmy.”
Daniel spojrzał na nas.
„Powiedziano mi, że pani Miller zażądała dokumentów dotyczących zarządzania finansami i majątkiem”.
„Nie zrobiłem tego.”
Daniel się zatrzymał.
Uśmiech Judith zniknął.
„Beverly, rozmawialiśmy o planowaniu przyszłości”.
„Omówiliśmy twoją opinię na temat mojej przyszłości.”
Pospieszyła ścieżką.
„Czy możemy nie robić z tego dramatu?”
Daniel wyglądał na nieswojo.
Od razu mi się spodobał.
„Panie Harper” – powiedziałem – „czy mógłby mi pan powiedzieć, zanim pan wyjdzie, kto przygotował te dokumenty?”
Judyta odpowiedziała.
„To nie ma znaczenia.”
Daniel nie spojrzał na nią.
„Pochodzą z kancelarii adwokackiej”.
„Który prawnik?”
Otworzył folder.
Judith podeszła bliżej.
„To jest zupełnie niepotrzebne.”
„W takim razie odpowiedź powinna być nieszkodliwa.”
Daniel przeczytał nagłówek listu.
„Parker, Lowe i Benton.”
Znałem tę firmę.
Nie osobiście.
Ze względu na reputację.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
