Tym razem nie udawał, że nasze spotkanie było przypadkowe.
Podniósł znak, na którym widniał napis:
ELEANOR, 68 LAT. NADAL MÓWI TAK?
Zaśmiałem się.
Następnie zmieniłam napis za pomocą długopisu wyjętego z torebki.
CZASAMI.
Dawid przeczytał i uśmiechnął się.
„Tak jest lepiej.”
Wczoraj wieczorem jedliśmy w tej samej restauracji portowej.
Kelner przywitał Davida po imieniu.
Nie czułam strachu.
Na deser dołączyła do nas Clara.
Zanim wyszliśmy, David zaprowadził mnie na dziedziniec.
Przez sekundę przypomniałem sobie, że go tam podsłuchałem.
„Żadnych niespodzianek” – powiedział.
“Dobry.”
„Żadnych ukrytych planów”.
“Lepsza.”
„Chciałbym wykorzystać cały pozostały nam czas na podróżowanie między twoim domem a moim.”
Spojrzałem na niego.
„Czy to propozycja?”
“To jest pytanie.”
Ta różnica miała znaczenie.
Powiedziałem, że tak.
Nie dlatego, że obiecałam, że na wszystko się zgodzę.
Ta obietnica należała do przestraszonej kobiety, która wierzyła, że odwaga oznacza nigdy nie rezygnować z doświadczenia.
Teraz wiem lepiej.
Czasami odwaga polega na opuszczeniu podwórza.
Czasami jest to wejście na pokład samolotu.
Czasem chodzi o to, żeby człowiek zasłużył na prawo, żeby zapytać ponownie.
Czy nadal ceniłbyś sobie długie małżeństwo, skoro odkryłeś, że twój zmarły małżonek przez lata ukrywał romans?
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
