„A teraz?”
„Nienawidzę tego, co zrobiła. Tęsknię za tym, kim była.”
Rozumiałam to doskonale i może to był prawdziwy powód, dla którego mnie w ogóle znalazł. Nie dlatego, że nasi małżonkowie kiedyś się kochali. Ale dlatego, że my dwoje byliśmy jedynymi ludźmi na świecie, którzy doskonale rozumieli, jak zdrada i miłość mogą przetrwać, połączone w tym samym wspomnieniu, nie znosząc się wzajemnie.
Część czwarta: Co zdecydowałem
Włożyłam list do torby. „Wychodzę”.
„Odprowadzę cię.”
„Nie. W tym tygodniu na wszystko się zgodziłem. To nie znaczy, że teraz ty decydujesz, na co się zgodzę”.
„Masz rację” – powiedział i cofnął się, żebym mógł przejść.
Pakowałam się aż do wschodu słońca, płacząc, składając ubrania, które kupiłam na tydzień i które już nie do końca były moje. Potem przestałam, bo David i Michael kłamali, ale rejs statkiem wciąż miał miejsce. Morze wciąż miało ten niemożliwy odcień błękitu. Wciąż jadłam ośmiornicę, przerażona przez cały czas. Wciąż tańczyłam fatalnie na publicznym placu, podczas gdy obcy ludzie klaskali i śmiali się razem ze mną. Te chwile należały do mnie. Żaden mężczyzna nie stworzył ich dla mnie i żaden mężczyzna nie mógł ich teraz cofnąć.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
