W wieku siedemdziesięciu dwóch lat narratorka nigdy nie spodziewała się, że zaplanuje kolejny ślub, a tym bardziej trzeci. Choć niektórzy zastanawiali się, po co jej suknia ślubna w tym wieku, wiedziała, że uroczystość nie polega na udawania młodości. Chodzi o to, by być autentycznie szczęśliwą i skorzystać z szansy na rozpoczęcie nowego rozdziału.
Jej pierwsze małżeństwo miało miejsce, gdy miała dziewiętnaście lat, była w ciąży i przekonana, że rozumie miłość. Ubrała się w starą suknię ślubną swojej matki, bo nie było jej stać na kolejną. Drugie małżeństwo miało miejsce, gdy miała czterdzieści jeden lat, po latach złamanego serca i odpowiedzialności. Wtedy po prostu założyła beżowy garnitur do sądu i zastanawiała się, czy romans i pewne marzenia są już za nią.
Lata później, po wychowaniu trójki dzieci i zniesieniu wielu trudności, poznała mężczyznę, który ją rozśmieszał, słuchał i pozwalał jej czuć się swobodnie, będąc sobą. Ich związek był spokojny i szczery, a kiedy się oświadczył, przyjęła jego propozycję, ponieważ chciała spędzić resztę życia z kimś, kogo kochała.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
