Grzech kremacji: co tak naprawdę mówi Biblia

W Biblii jest kilka przypadków palenia zwłok, ale żaden z nich nie stanowi moralnego precedensu dla kremacji:

• Achan i jego rodzina  zostali ukamienowani, a następnie spaleni w ramach sądu Bożego nad Izraelem (Jozuego 7:25). Była to kara, a nie normalny pochówek.

• Mężczyźni z Jabesz-Gilead  spalili okaleczone ciała Saula i jego synów, zanim pochowali kości (1 Samuela 31:12-13). Był to prawdopodobnie praktyczny środek zapobiegawczy, mający na celu zapobieżenie dalszej profanacji przez wrogów, a następnie godny pochówek.

• Niektórzy królowie Judy  byli paleni na stosach z wonnościami podczas pogrzebów — jako oznaka czci, a nie hańby (2 Kronik 16:14, 21:19).

Te przykłady pokazują, że palenie nie było powszechnie zakazane. Kontekst ma znaczenie.

Nowy Testament i pochówek Jezusa

Nowy Testament nie zawiera żadnych nauk na temat kremacji. Przedstawia jedynie model pochówku Jezusa: Jego ciało owinięto w płótno i złożono w grobowcu. Stało się to wzorem, którym chrześcijanie kierowali się przez wieki.

Paweł używa pochówku jako metafory naszego zjednoczenia z Chrystusem w śmierci i zmartwychwstaniu:

„Zostaliśmy więc razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć, abyśmy i my, jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca, wkroczyli w nowe życie” (Rzymian 6:4).

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!