Półpasiec nie pojawia się nagle znikąd. W rzeczywistości zaczyna się od wirusa ospy wietrznej i półpaśca, patogenu ospy wietrznej. Po ustąpieniu objawów ospy wietrznej wirus VZV cofa się do tkanki
nerwowej i pozostaje tam przez lata. Układ odpornościowy zazwyczaj go powstrzymuje, jednak ta kontrola może z czasem osłabnąć. Wiek może osłabić odpowiedź limfocytów T, która powstrzymuje
wirusa. Dodatkowo, przewlekła choroba może dodatkowo obciążać te same mechanizmy obronne. Leki immunosupresyjne mogą również osłabiać nadzór wewnątrz nerwów. Kiedy układ odpornościowy
słabnie, wirus ospy wietrznej i półpaśca może się reaktywować. Następnie przemieszcza się wzdłuż nerwu czuciowego w kierunku skóry. Ból często pojawia się najpierw z pieczeniem lub kłuciem w jednym
wąskim pasie. Wysypka może pojawić się kilka dni później, zazwyczaj po jednej stronie ciała. Lekarze nazywają to zaostrzenie półpaścem. Pęcherze często tworzą wyraźny przebieg nerwowy i pokrywają się strupami.
Wiele ognisk choroby goi się w ciągu 2 do 4 tygodni, chociaż regeneracja nerwów może trwać dłużej. U niektórych osób rozwija się neuralgia postherpetyczna, z bólem utrzymującym się po ustąpieniu
wysypki. Sen może być przerywany, a kontakt z normalną odzieżą może być bolesny. Półpasiec na twarzy wymaga natychmiastowej interwencji, gdy zajęte są okolice oczu. Nieleczone zajęcie oczu może
prowadzić do trwałych problemów ze wzrokiem. W fazie pęcherzy płyn może przenosić VZV na osoby bez odporności. W takim przypadku kontakt może prowadzić do rozwoju ospy wietrznej, a nie
półpaśca. Szybkość wpływa na rokowanie, dlatego ważna jest wczesna konsultacja lekarska. Leczenie przeciwwirusowe działa najlepiej, gdy tylko pojawią się objawy. Szczepienie może zapobiec wielu
przypadkom i zmniejszyć poważne powikłania. Znajomość objawów ostrzegawczych pomaga szybko reagować i chronić wrażliwe osoby z otoczenia.
Gdzie przez lata ukrywał się wirus VZV
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
