O drugiej po południu Clara zadzwoniła przez głośnik do swojego prawnika.
„Podpisał” – powiedziała, chodząc po salonie niczym królowa. „Tak. Wszystko”.
Victor powoli klasnął. „Biedny Daniel. Bogaty, ale głupi”.
Wszedłem z matką pod rękę.
Clara zakończyła rozmowę. „Czemu tak na mnie patrzysz?”
„Ponieważ chciałem zapamiętać ten moment” – powiedziałem.
Victor się zaśmiał. „W którym momencie?”
„Chwila zanim zrozumiałeś.”
Zadzwonił dzwonek do drzwi.
Clara zmarszczyła brwi. Otworzyłem drzwi.
Weszły trzy osoby: moja prawniczka, pani Harlan, detektyw policyjny i przedstawiciel Adult Protective Services. Za nimi weszło dwóch pracowników działu prawnego mojej firmy.
Twarz Clary posmutniała.
„Co to jest?” zapytała.
Pani Harlan położyła teczkę na stole. „Zawiadomienie o zabezpieczeniu. Mamy uwierzytelnione dowody wideo i audio wskazujące na znęcanie się nad osobami starszymi, przymus, kradzież, pracę przymusową i spisek w celu popełnienia oszustwa”.
Victor wstał tak szybko, że jego krzesło się przewróciło. „To nielegalne nagrywanie!”
Spojrzałem na niego. „Kamery są ujawnione w umowie o zabezpieczeniu domu, którą Clara podpisała, kiedy instalowaliśmy system. Każde wejście jest oznaczone. Każdy plik ma znacznik czasu i kopię zapasową”.
Clara odwróciła się do mnie nagle łagodnie. „Danielu, kochanie, posłuchaj. Oni przesadzają”.
Głos mojej matki był cichy. „Kazałaś mi spać w pralni, kiedy miałam gorączkę”.
Pokój zamarł.
Clara szepnęła: „Ty niewdzięczna staruszko”.
Detektyw zrobił krok naprzód. „Uważaj.”
Położyłem kolejny folder na stole.
„Poza tym, Victorze, zegarek, który nosisz, został skradziony z mojego zamkniętego gabinetu. W logach sejfu widać twoją próbę dostępu za pomocą odcisku palca. Zamek zastępczy został zakupiony kartą Clary.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
