„Ponieważ dzięki temu rozwiązaniu moje wynagrodzenie wzrosło, a ja obawiałem się utraty stanowiska”.
Malcolm nie przedstawiał siebie jako bohatera.
Przyznał się do zatwierdzania przelewów, o których wiedział, że nie zostały poddane należytej kontroli. Przyznał się do ignorowania nieścisłości. Przyznał, że odwaga przyszła dopiero po tym, jak Graham nakazał mu zniszczenie dokumentacji i wzięcie osobistej odpowiedzialności za kilka kont.
„Co się zmieniło?” zapytał Jonasz.
Malcolm spojrzał na mnie.
„Widziałem e-mail, w którym Graham nazwał obrażenia Mary „szansą dla rządu”. Napisał, że jeśli Mary nadal będzie się bała, nigdy nie zakwestionuje zmian w akcjach. Zrozumiałem wtedy, że nie chronię trudnego dyrektora. Pomagam człowiekowi czerpać zyski z terroru”.
Graham uderzył jedną ręką w stół.
„Kłamiesz, żeby ratować siebie.”
Malcolm skinął głową.
„Współpracuję częściowo po to, by zminimalizować własne konsekwencje. To nie oznacza, że dokumenty są fałszywe”.
Część 7: Archiwum, którego nie udało mu się zniszczyć
Na ekranie sali sądowej pokazano nagrania z monitoringu znajdującego się w siedzibie głównej na Manhattanie.
Znak czasowy wskazywał, że Graham wszedł na piętro biurowe o 2:41 nad ranem, po otrzymaniu powiadomienia, że Jonah zażądał dokumentów korporacyjnych. Użył klucza uniwersalnego, wszedł do pomieszczenia z dokumentami i wyjął kilka skrzynek bankowych. Na innym nagraniu widać, jak uderza w dyski twarde metalowym narzędziem, wydając jednocześnie ochroniarzowi polecenie wyłączenia kamer na korytarzu.
Strażnik wykonał polecenie.
Graham nie wiedział, że system co dziewięćdziesiąt sekund przesyła skompresowany materiał filmowy do zewnętrznego archiwum.
Opracowałem ten protokół lata wcześniej, aby chronić dane z badań klinicznych podczas przerw w dostawach. Graham wyśmiał tę redundancję, nazywając ją kosztowną paranoją.
Ta „paranoja” pozwoliła zachować dowody, które próbował zniszczyć.
Sędzia Salazar ogłosiła przerwę i spotkała się prywatnie z adwokatem. Kiedy wróciła, dwóch śledczych stanowych weszło już na salę sądową i zajęło miejsca przy tylnych drzwiach.
Wydała tymczasowy nakaz zamrożenia spornych rachunków, zawiesiła uprawnienia Grahama do akcji spółki i wyznaczyła niezależnego powiernika do zabezpieczenia aktywów spółki. Podział majątku rozwodowego został wstrzymany do czasu zbadania kwestii własności i zarzutów karnych.
„Ten sąd przekazuje również dowody władzom stanowym i federalnym” – dodała.
Graham wpatrywał się we mnie.
„Ty to zaaranżowałeś.”
„Nie” – odpowiedziałem. „Zaplanowałem swoje wyjście. Ty stworzyłeś dowody”.
Pochylił się w stronę swego prawnika i zaczął szeptać coś natarczywie.
Lena przeszła na tylną galerię. Siedziała sama, trzymając telefon w obu dłoniach. Jej biały fartuch leżał złożony obok niej.
Sędzia Salazar zapytał, czy miała przedstawiciela.
Wstał młody prawnik.
„Mój klient chce przekazać informacje istotne dla zabezpieczenia dowodów”.
Graham się odwrócił.
„Lena, nie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
