Do wydania.
„Danielu” – powiedziałem, gdy odebrał. „Aktywuj Black Ledger. Wszystkie konta. Wszystkie nieruchomości. Wszystkie umowy o pracę. Dziś wieczorem”.
Zapadła cisza.
Wtedy Daniel powiedział: „Rozumiem, pani dyrektor generalna”.
Uśmiech Victora zniknął.
Część 2
Przez trzy sekundy mówił tylko wiatr.
Wtedy Victor parsknął śmiechem. „Pani prezes? Co to ma być, jakaś mała gierka? Dzwoniłeś do swojego przyjaciela-geja, projektanta?”
Oczy Marlene zamigotały, ale arogancja szybko powróciła. „Ona blefuje. Kobiety takie jak ona zawsze blefują, gdy są przyparte do muru”.
Nic nie powiedziałem. To była ta część, której zawsze nienawidzili najbardziej – moje milczenie. Dla nich milczenie oznaczało słabość. W moim świecie milczenie oznaczało, że dowody już się poruszają.
Światła reflektorów oświetlały podjazd.
Dwa czarne SUV-y przejechały przez bramę bez kontroli bezpieczeństwa. Marlene zmarszczyła brwi. „Kto je wpuścił?”
„Moje bramy” – powiedziałem.
Victor wpatrywał się we mnie. „Twoje co?”
Pierwszy SUV zatrzymał się. Daniel Cross wysiadł w grafitowym płaszczu, a za nim dwóch ochroniarzy i kobieta z tabletem. Nie spojrzał na Victora. Podszedł prosto do mnie, owinął mi ramiona kocem termicznym, a potem zbadał bliźnięta z czułością człowieka, który wychował trzy córki.
„Karetka będzie za trzy minuty” – powiedział cicho. „Zarząd został powiadomiony. Dział prawny działa”.
Marlene wskazała drżącym palcem. „To teren prywatny!”
Daniel w końcu zwrócił się do niej. „Nie, pani Harrington. Ta nieruchomość należy do Alder Nine Holdings”.
Victor warknął: „Mój rodzinny fundusz powierniczy dzierżawi tę rzecz”.
„Tak” – odpowiedział Daniel. „Z Alder Nine Holdings. Firma z Voss Meridian”.
Nazwa ta rozbrzmiała jak wystrzał z pistoletu.
Usta Victora się otworzyły. Zamknęły.
Obserwowałem, jak prawda powoli i powoli pojawia się na jego twarzy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
