“NIE.”
Spojrzałam mu w oczy.
„To daj mi swój telefon.”
“Co?”
“Daj mi swój telefon.”
“NIE.”
“Jeśli nic się nie stało, pokaż mi.”
“Zachowujesz się śmiesznie.”
Poczułem, jak coś we mnie twardnieje.
Czy coś się wydarzyło między tobą a Claire?
“NIE.”
„Przed tym dniem?”
“NIE.”
“Po?”
“NIE.”
„To dlaczego chronisz swój telefon?”
“Nie zrobię tego.”
Odwrócił się.
“Rob, spójrz na mnie.”
Nie, nie zrobił tego.
“Zdradziłeś mnie?”
“NIE.”
“Spójrz na mnie i powiedz to.”
Powoli się odwrócił.
Przez kilka sekund żadne z nas się nie odzywało.
Potem jego ramiona opadły.
“To był jeden pocałunek.”
Miałem wrażenie, jakby podłoga pode mną się zapadła.
“Więc skłamałeś.”
„Claire była zdenerwowana. Rozmawialiśmy, zrobiło się emocjonalnie, a ona mnie pocałowała”.
“Właśnie powiedziałeś mi, że jej nie pocałowałeś.”
“Wpadłem w panikę.”
„Czy to był naprawdę jeden pocałunek?”
“Tak.”
“Daj mi swój telefon.”
“NIE.”
Zaśmiałem się gorzko.
„Więc oczekujesz, że ci uwierzę, ponieważ?”
Nic nie powiedział.
Przypomniałam sobie kłamstwo o meblach, późne noce, jego pilnujący telefonu i sposób, w jaki mnie zaatakował z powodu mojego tatuażu.
I wtedy coś zaskoczyło.
„Nie złościłeś się, bo nienawidzisz tatuaży.”
“Co?”
“Byłeś zły, bo moje przypominały ci jej.”
“To szaleństwo.”
„To dlaczego nie sprzeciwiłeś się, kiedy powiedziałem, że chcę?”
Nie odpowiedział.
„Wiedziałeś już, co widziała Natalie. Ale kiedy zobaczyłeś mój tatuaż, nagle tatuaże stały się tandetne i przestałem cię pociągać”.
“Wszystko przekręcasz.”
„Nie. Byłeś przestraszony.”
“Boisz się czego?”
„Że Natalie znowu zacznie gadać o tatuażach”.
Jego twarz się zmieniła.
I nagle zrozumiałem.
Nie patrzył na mój tatuaż i nie myślał o mnie.
Myślał o Claire.
Natalie już połączyła Claire z motylem na jej ramieniu.
Za każdym razem, gdy widziała mój tatuaż, istniała szansa, że tatuaże znów staną się tematem.
Istniała szansa, że wspomni przy mnie o „damie od motyli”.
Rob nie był zniesmaczony.
Był przestraszony.
Po raz ostatni poprosiłem go o telefon.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
