Siedem pięter niżej Mariana siedziała w sali konferencyjnej z Octavio Barriosem, prawnikiem jej rodziny od trzydziestu lat. Miała na sobie granatowy garnitur i twarz kobiety, która już przestała płakać.
Octavio położył na stole grubą teczkę.
„Przyjechał z Camilą Ríos. Apartament prezydencki. Kolacja jutro o ósmej.”
Mariana spojrzała na folder.
„On wybrał ten hotel.”
„Mógł wybrać gdziekolwiek” – powiedział Octavio. „Ale wybrał twoje.”
Przez lata Arturo przekonywał Marianę, że nie zna się na finansach. Po śmierci ojca doradzał jej, prowadził ją i namawiał do podpisywania dokumentów. Ufała mu.
Potem odkryła prawdę.
Przelewał pieniądze bez pozwolenia. Używał nazwiska Alvarado do prywatnych interesów. Ryzykował majątkiem rodzinnym. Chwalił się inwestorom, że uratował firmę przed „sentymentalną dziedziczką”.
Przez czternaście miesięcy Mariana nie konfrontowała się z nim.
Ona wszystko udokumentowała.
Wiadomości e-mail.
Umowy.
Transfery.
Nagrania audio.
Podrobione podpisy.
A teraz, gdy Arturo wznosił toast za kolejną kobietę na górze, Mariana była gotowa.
„Czy konta są chronione?” – zapytała.
Octavio skinął głową. „Tak. Fundusze powiernicze są bezpieczne. Papiery rozwodowe są gotowe. Pozew cywilny jest gotowy. Jego firma również otrzyma raport w poniedziałek”.
Mariana wzięła powolny oddech.
„A więc jutro.”
Tego wieczoru Arturo zamówił szampana, homara i desery ozdobione jadalnym złotem. Mówił o Marianie, jakby była starym meblem w pięknym domu.
Camila zapytała, czy Mariana coś podejrzewa.
Arturo się roześmiał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
