Dlatego poprosiłam wszystkich, którzy kochali naszą Sophie, aby napisali do niej list, w którym opowiedzą, co czyni ją tak wyjątkową.
Reklama
Nie mogłem zostawić cię z myślą, że jesteś sam.
To pudełko jest dowodem na to, że masz za sobą całą wioskę.
Nigdy o tym nie zapominaj.
I nie pozwól, by smutek powstrzymał Cię przed cieszeniem się czasem spędzonym z Sophie nad oceanem. Nie wiemy, co przyniesie nam jutro, kochanie, więc wykorzystaj dzisiejszy dzień jak najlepiej.
Przycisnęłam list do piersi i płakałam w włosy Sophie.
“Mamo, dlaczego płaczesz?”
Reklama
Nie wiemy co przyniesie nam jutro, kochanie.
„Bo tak bardzo kocham twojego dziadka, kochanie, i tęsknię za nim…”
Zmusiłem się do wzięcia oddechu.
Potem uśmiechnąłem się do Sophie.
„Ale napisał w tym liście, że chce, żebyśmy dobrze się bawili na plaży, więc to właśnie zrobimy, prawda?”
Sophie wyciągnęła rękę, żeby otrzeć mi łzy i skinęła głową.
Zmusiłem się do wzięcia oddechu.
Reklama
***
Trzy tygodnie później Sophie leżała w szpitalnym łóżku i kolorowała obrazki, gdy nagle drzwi jej pokoju się otworzyły.
Onkolog pochylił się.
„Proszę pani, czy mogę z panią porozmawiać na zewnątrz?”
Moje serce stanęło.
Wyszedłem na korytarz.
„Mam pewne wieści” – powiedział onkolog.
Jej drzwi się otworzyły.
„Właśnie rozpoczęło się nowe badanie kliniczne” – kontynuował. „Na podstawie najnowszych wyników Sophie, kwalifikuje się. Niczego nie mogę obiecać, ale po raz pierwszy mamy inną opcję”.
Spojrzałem na Sophie nucącą melodię z Vaiany.
„W takim razie bierzemy” – powiedziałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
