„Z pięciodniowym wyprzedzeniem i dwustu gośćmi? Znalezienie czegoś porównywalnego byłoby praktycznie niemożliwe. Moglibyśmy zapewnić salę balową w hotelu w głębi lądu lub klub wiejski, gdyby ktoś się odwołał, ale nic na tym samym poziomie. Nie z przestrzenią na ceremonię z widokiem na ocean, luksusowym zakwaterowaniem, cateringiem, koordynacją kolacji przedślubnej i transportem już zintegrowanym.”
„A co, gdybym powiedział, że mogę zagwarantować jeszcze bardziej ekskluzywne miejsce?”
Dawid natychmiast przerwał.
„Sophia, co robisz?”
„Jestem dobrą siostrą”.
„Po tym wszystkim, co powiedzieliśmy?”
“Tak.”
„Sophia…”
„Jennifer” – kontynuowałem – „jest ósmy obiekt z widokiem na ocean, który nie jest dostępny do rezerwacji. To mój prywatny ośrodek na wyspie Catalina. Korzystam z niego podczas wyjazdów integracyjnych dla kadry kierowniczej, weekendów charytatywnych i specjalnych okazji”.
„Prywatna wyspa-ośrodek wypoczynkowy?” Głos Jennifer podniósł się, mimo że starała się nad nim panować.
„Czterdzieści akrów. Prywatna plaża. Lądowisko dla helikopterów. Pełne zaplecze cateringowe. Możliwość organizacji imprez do trzystu gości. Luksusowe zakwaterowanie dla wesel i najbliższej rodziny.”
W głosie Dawida słychać było wstrząśnięcie.
„Dlaczego miałbyś to proponować?”
„Bo pomimo tego, co się dzisiaj wydarzyło, nadal jesteś moim bratem” – powiedziałem. „A Victoria zasługuje na piękny ślub”.
Nie odpowiedział.
Więc kontynuowałem.
„Ty i Victoria możecie wziąć ślub w mojej posiadłości na wyspie. Wszystkie koszty pokryte. Pełen luksus. Transport helikopterem dla panny młodej. Transport gości z mariny. Catering, dekoracje kwiatowe, zakwaterowanie w podwyższonym standardzie, wszystko, o czym marzyliście i wiele więcej.”
Jennifer wyraźnie robiła teraz notatki. Słyszałem, jak jej długopis przesuwa się po papierze.
„Pani Martinez” – powiedziała – „to niewiarygodnie hojne”.
„Jest jeden warunek” – powiedziałem.
Głos Dawida stał się nieufny.
„Jaki stan?”
„Chciałbym zostać zaproszony na ślub mojego brata.”
Minęło piętnaście sekund.
Może więcej.
Nikt się nie odezwał.
Nie było żadnych dźwięków w tle. Żadnego papieru. Żadnego oddechu Jennifer. Żadnej uprzejmej interwencji Jonathana. Tylko zarys tego, co się wydarzyło, siedząc między nami.
„Oczywiście” – powiedział w końcu Dawid.
Teraz mówił cicho.
Prawie nie do poznania.
„Oczywiście, że jesteś zaproszony.”
“Dziękuję.”
„Sophia, musimy porozmawiać.”
„Tak zrobimy.”
„Nie, mam na myśli po prostu pogadać.”
„Wiem” – powiedziałem. „Ale najpierw upewnijmy się, że będziesz mieć ślub swoich marzeń”.
Jennifer znów zaczęła działać, tak jak robią to profesjonaliści, gdy kryzys przeradza się w plan.
„Mogę natychmiast skoordynować działania z Państwa zespołem organizującym wydarzenia. Będziemy potrzebować zaktualizowanych planów pięter, harmonogramów transportu, dostępu dostawców, przydziału sal, komunikacji z gośćmi, wymagań dotyczących zasilania i oświetlenia, przeprojektowania ceremonii, przebiegu przyjęcia oraz informacji o ewentualnych zmianach pogody”.
„Jonathan?” zapytałem.
„Tak, pani Martinez.”
„Koordynuj bezpośrednio z Jennifer. Zorganizuj transport helikopterem z Ocean View Marina na wyspę dla gości weselnych i najbliższej rodziny. Dla gości indywidualnych oferujemy wynajem łodzi z mariny z pełną obsługą. Poczęstunek, obsługa, czytelne oznakowanie, brak nieporozumień.”
“Zrozumiany.”
„Niech personel wyspy przygotuje miejsce na ceremonię na plaży i główny taras. Wykorzystajcie koncepcję projektu w kolorze złota i kości słoniowej, zatwierdzoną już dla Grand, ale dostosujcie ją do otoczenia na zewnątrz. Ulepszenie kwiatów na mój koszt.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
