Czterdzieści minut w złym kierunku

Robiłam obiad, kiedy zadzwonił telefon. Na początku prawie go zignorowałam. Nieznany numer. Zły moment. Makaron się wykipiał. Moja najmłodsza córka prosiła o pomoc w odrabianiu lekcji.

Potem zobaczyłem numer kierunkowy. Szpital.

Poczułem ucisk w żołądku, zanim zdążyłem odpowiedzieć.

„Czy to pani Bennett?”

“Tak.”

„Twój mąż został przewieziony do szpitala. Chcielibyśmy, żebyś przyjechała jak najszybciej”.

Na sekundę wszystko wokół mnie zniknęło.

„Co się stało?” zapytałem.

„Przepraszam, proszę pani. Nie mogę wszystkiego wyjaśnić przez telefon.”

Zadzwoniłam do sąsiadki, żeby została z dziećmi i pobiegłam do samochodu.

Jazda do szpitala wydawała się nie mieć końca. Ręce mi się trzęsły. Myślałam tylko: Proszę, niech wszystko będzie dobrze.