Mój telefon zawibrował, sygnalizując połączenie przychodzące. Jennifer nie straciła ani chwili.
„Elliot z domu maklerskiego mówi, że prezes firmy technologicznej, który oglądał to w zeszłym miesiącu, wciąż jest bardzo zainteresowany” – zauważyła, szybko klikając palcami po klawiaturze. „Oferta gotówkowa. Możemy działać z zabójczą szybkością, jeśli naprawdę jesteś gotów się z tym pogodzić”.
Wpatrywałem się w podświetloną, szczotkowaną stalową klawiaturę obok masywnych dębowych drzwi — ten sam system bezpieczeństwa, za który zapłaciłem, a który teraz migał w moją stronę ostrym, odrzucającym czerwonym światłem.
„Powiedz Elliotowi, że dziś wieczorem rozważę poważną, agresywną ofertę” – odpowiedziałem.
Krótka pauza. „Dokąd teraz idziesz?”
„Do domu mojej siostry Molly.”
„Czy ona wie, co zrobił Brent?”
“Jeszcze nie.”
„Zadzwoń do niej natychmiast. I Tesso… nie próbuj wracać sama do tego domu dziś wieczorem. Jeśli kogoś zostawił albo jeśli wróci, nie chcę, żebyś tam była.”
Spojrzałem na Ivy, gdy krople deszczu zaczęły przemakać przez ramiona mojego płaszcza.
„Jechałam tu dzisiaj z myślą, że w końcu zabiorę moją córeczkę do jej zamku” – powiedziałam, a mój głos załamał się pod ciężarem wyczerpania poporodowego. „Teraz zdaję sobie sprawę, że w ogóle nie mam domu”.
Zakończyłem rozmowę i zmarzłymi palcami wybrałem numer Molly. Odebrała już po pierwszym sygnale.
„Jesteś już w domu? Jak się czuje dziecko?” – zapytała Molly jasnym i ciepłym głosem.
„Jestem na zewnątrz” – powiedziałem, a moje zęby zaczęły szczękać.
„Gdzie na zewnątrz?”
„Na osiedlu. Brent zmienił kody bezpieczeństwa. Nie mogę wejść.”
Nie było absolutnie żadnego wahania, żadnego westchnienia zdumienia. Molly nigdy nie ufała Brentowi. Od pierwszego dnia widziała oszusta pod szytymi na miarę garniturami.
„Już idę” – powiedziała, a jej głos opadł o oktawę, stając się absolutnym stalowym głosem.
„Mogę po prostu do ciebie podjechać—”
„Nie” – wtrąciła Molly gwałtownie. „Trzy dni temu urodziłaś dziecko. Krwawisz i jesteś wyczerpana. Nie ruszaj samochodem. Ani jednym mięśniem”.
Gardło mi się ścisnęło, a łza zmieszała się z deszczem na policzku. „Zabrał rodzinę do Miami. Myśli, że wygrał”.
Na linii zapadła cisza. Potem, z przerażającą delikatnością, powiedziała: „Zostań pod markizą. Idę po ciebie”.
Rozłączyłam się i spojrzałam po raz ostatni na rozświetlone, drwiące okna rezydencji, za którą tak długo krwawiłam. Odwróciłam się do niej plecami, osłaniając córkę przed wiatrem. I stojąc na mrozie, uświadomiłam sobie, że zanim mój arogancki mąż wróci ze zwycięskiej rundy na Florydzie, królestwo, które, jak sądził, ukradł, będzie już należało do zupełnie obcej osoby.
Jednak gdy światła reflektorów przebiły się przez żelazną bramę, przecinając ciemność, nie miałem pojęcia, że dom skrywa tajemnicę, która sprawi, że jego sprzedaż będzie całkowicie niemożliwa.
Rozdział 2: Fantomowy Plan
Opony Molly zapiszczały na mokrym asfalcie, gdy jej SUV zatrzymał się u podnóża mojego podjazdu. Przejechanie przez miasto zajęło jej dokładnie szesnaście minut. Otworzyła drzwi, ubrana w gruby szary wełniany płaszcz, niedbale narzucony na flanelową piżamę, z włosami spiętymi w szalony kok.
W chwili, gdy jej wzrok spoczął na mnie, skulony pod kamiennym łukiem, przyciskającego Ivy do piersi, jej wyraz twarzy się załamał. Dostrzegłem błysk czystej, nieskażonej wściekłości, a zaraz potem głęboki ból serca.
„Och, Tess” – szepnęła, wbiegając po kamiennych schodach.
Próbowałem uśmiechnąć się do niej pocieszająco, ale dolna warga mi zadrżała, a cała fasada się zawaliła. „Nie wiedziałem, dokąd pójść. Nie wiedziałem, co robić”.
Nie mówiąc ani słowa, Molly delikatnie objęła mnie i dziecko. Sięgnęła w dół, zarzuciła sobie na ramię moją ciężką skórzaną torbę podróżną, jakby nic nie ważyła, i poprowadziła mnie w stronę ciepłego wnętrza swojego samochodu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
