Za pośrednictwem kamer obserwowali, jak Patricia przemieszcza się z pokoju do pokoju.
Otworzyła szuflady.
Poszedłem na górę.
Wszedł do gabinetu Ernesta.
Pozostała w środku przez jedenaście minut.
Kiedy wyszła, niosła ze sobą pudełko na dokumenty.
Ernesto rozpoznał to natychmiast.
Wewnątrz znajdowały się kopie jego testamentu.
Deklaracje podatkowe.
Wyciągi bankowe.
Czyny.
Dokumenty powiernicze rodziny.
Wszystko, czego potrzeba, aby ktoś mógł przedstawić się jako osoba mająca legalny dostęp do jego finansów.
Policja przyjechała zanim Patricia zdążyła wyjść.
Oficer o imieniu Ernesto.
„Panie Aguilar, ta kobieta twierdzi, że tu mieszka.”
„Ona tego nie robi.”
„Mówi, że jest twoją narzeczoną.”
„Ślub został dziś odwołany.”
„Czy miała pozwolenie na wejście?”
„Miała stary klucz. Nie miała pozwolenia na wynoszenie dokumentów”.
Tego wieczoru funkcjonariusze jej nie aresztowali.
Ramón ostrzegł Ernesta, że posiadanie ważnego klucza może utrudnić wejście.
Ale pudełko z dokumentami finansowymi to już zupełnie inna sprawa.
Policja wszystko udokumentowała.
Dokumenty zostały zwrócone.
Patricii powiedziano, żeby nie wracała bez wyraźnego pozwolenia.
Wychodząc spojrzała prosto w kamerę przy bramce.
Ona nie płakała.
Nie wyglądała na złamaną.
Wyglądała na wściekłą, ponieważ drzwi, które powinny pozostać otwarte, nagle zatrzasnęły się z hukiem.
Następnego ranka Ernesto zmienił wszystko.
Zamki.
Kody alarmowe.
Hasła bankowe.
Karty.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
