Wszyscy wiedzieli, że Vanessa spod numeru 218 przychodziła co wtorek pożyczyć cukier, mimo że sama organizowała przyjęcia obiadowe, na których podawała desery wyglądające jak okładki magazynów.
Na początku Vanessę łatwo było polubić.
Była typem sąsiadki, która pamiętała o urodzinach, składała komplementy roślinom na tarasie i śmiała się z takiego poziomu głośności, który sprawiał, że człowiek czuł się ważny.
Przyniosła chleb bananowy, kiedy Marissa miała grypę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
