Przeprosiła, że ją zauważono.
Wtedy coś we mnie całkowicie pękło.
„Jak długo tu jesteś?” zapytałem.
Spuściła wzrok.
„Od rana.”
„Którego ranka?”
Brak odpowiedzi.
„Emily.”
Spróbowała cofnąć rękę, ale zabrakło jej sił.
Koc się poruszył.
Podkładka wysunęła się dalej.
Widziałem górną stronę.
Formularz przyjęcia do szpitala.
Imię: Emily Harris.
Data: 13 czerwca.
Godzina przyjazdu: 6:18 rano.
Kontakt alarmowy: Michael Harris.
Mój numer telefonu nadal tam był.
Adres mojego starego mieszkania został przekreślony niebieskim atramentem.
Wpatrywałem się w nią tak długo, że litery na stronie zdawały się rozpadać.
„Wpisałeś mnie?” – zapytałem.
Zamknęła oczy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
