Wyraz twarzy Glorii złagodniał. „Jesteś pewien?”
„Zostały zrobione specjalnie dla niej. Miała je na sobie w dniu, w którym zniknęła”.
Gloria obiecała sprawdzić dokumenty syna. Zapłaciłem za kolczyki i pojechałem do domu, ściskając je mocno w dłoni.
Część trzecia: „Skąd wiesz, że nie żyje?”
Russell nalewał kawę, kiedy położyłem je na blacie kuchennym. Jego twarz zbladła.
„Skąd je masz?”
„Na pchlim targu.”
„Wyrzuć je.”
Spojrzałam na niego. „Dlaczego?”
„Bo nie należą do Sophie. Kolczyki w kształcie fortepianu nie są niczym niezwykłym.”
„Sam je zaprojektowałeś. Spójrz na znak jubilera.”
Russell chwycił się blatu. „Po dziesięciu latach wciąż zamieniasz zbiegi okoliczności w znaki. Sophie nie żyje, Caroline. Nie wróci”.
Poczułem dreszcz. „Skąd wiesz, że ona nie żyje?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
