Czekałem jeszcze pół godziny. Karen stanęła na mojej ławce piknikowej i wygłosiła toast za swoją „wymarzoną nieruchomość” i „nowy początek”. Goście wiwatowali.

Wtedy wykonałem jeden telefon.

„Przyjedź tu jak najszybciej” – powiedziałem. „Musisz to zobaczyć”.

Kiedy goście zebrali się wokół tortu urodzinowego, telefony się pojawiły i Karen zajęła swoje miejsce z nożem do ciasta. Zaczęli śpiewać. Zszedłem z tylnej klapy i powiedziałem moim chłopakom: „Chodźcie”.

Szliśmy spokojnie po trawie. Pieśń urwała się, gdy ludzie nas zauważyli. Karen otworzyła oczy i mnie zobaczyła.

„Co ty wyprawiasz?” – zapytała.

Zatrzymałem się dziesięć stóp od stołu. „Karen” – powiedziałem – „przyniosłem ci prezent urodzinowy”.

Zmarszczyła brwi. „O czym ty mówisz?”

Skinąłem głową w stronę Owena.

Podbiegł do stołu, chwycił dwie garście z dolnej części ciasta i rzucił je prosto w twarz Karen.

Przez trzy sekundy nikt się nie ruszył. Lukier pokrył jej włosy, rzęsy, tiarę i białą suknię. Potem Caleb chwycił kolejny kawałek i rzucił nim w stojącą obok kobietę. Potem zapanował chaos. Dzieci rzucały lukrem. Dołączyli do nich dorośli w drogich ubraniach. Ktoś się ochlapał i rzucił drinkiem. DJ zamarł, a potem podjął najlepszą decyzję dnia – włączył najgłośniejszą piosenkę, jaką miał.

Wojna na ciasta trwała dwanaście minut.

Pod koniec tortu już nie było, stół był zniszczony, dmuchany zamek opadł, a Karen stała pośrodku tego wszystkiego i krzyczała.

Policja przybyła wkrótce potem.

Karen pobiegła do prowadzącego i zażądała aresztowania wszystkich za wtargnięcie na jej posesję, napaść na nią i zniszczenie jej urodzin. Funkcjonariusz spojrzał na jej sukienkę pokrytą lukrem, zniszczony stół i zawalony zamek, a potem podszedł do mnie.

„Panie” – zapytał – „czy to jest jej własność?”

“NIE.”

„Czyja to własność?”

“Kopalnia.”

„Czy możesz to udowodnić?”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!