Potrafił przyznać się do oczywistości, nie pozwalając, by stała się ona tematem całej rozmowy.
Jego rozmiar był częścią jego historii.
To nie była cała jego historia.
To rozróżnienie miało znaczenie.
Nie musiał udawać, że jego wyjątkowo wysoki wzrost nigdy nie wpływał na jego życie. Najwyraźniej tak. Ale nie musiał też codziennie zmagać się z faktem, że ludzie to zauważają.
Było jeszcze inne rozwiązanie: zaakceptować to, czego nie da się zmienić i skupić się na wszystkim innym.
Wybór życzliwości
Być może najbardziej niezwykłą częścią podróży Kevina nie są jego niezwykłe rozmiary.
Chodzi o to, co postanowił zrobić z tym doświadczeniem.
Zrozumiałe byłoby, gdyby ktoś, kto przez lata był obserwowany, wypytywany i żartowany, popadł w zgorzknienie. Ciągła uwaga może sprawić, że człowiek zacznie się bronić. Powtarzające się dokuczanie może pozostawić blizny długo po tym, jak żarty przestaną być żartem.
Jednak gorycz nie wymaże przeszłości.
Po prostu daje przeszłości większą kontrolę nad teraźniejszością.
Kevin stopniowo nauczył się innego sposobu.
Życzliwość stała się odmową pozwolenia, aby trudne doświadczenia zadecydowały o tym, kim się stanie.
Nie oznacza to, że nigdy nie czuł się zraniony. Nie oznacza to, że każdy żart był nieszkodliwy, ani że każdy nieznajomy zachowywał się rozważnie.
Oznacza to, że nie pozwolił, aby te doświadczenia stały się jego tożsamością.
Zamiast tego zbudował swoje życie wokół relacji i doświadczeń, które nie miały nic wspólnego z byciem niezwykłym.
I powoli widowisko zaczęło blaknąć.
Od nagłówka do codziennego życia
Kiedy Kevin osiągnął dorosłość, świat się zmienił.
Dziecko, które kiedyś przyciągało uwagę jedynie ze względu na wagę urodzeniową, stało się teraz dorosłym mężczyzną.
W wieku 40 lat jego życie nie było już definiowane przez liczbę na starej płycie ani przez zdjęcia nietypowo dużego noworodka.
Definiowały ją codzienne rzeczy.
Wspólne śniadania.
Wtajemniczone żarty.
Długie spacery z psem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
