Kawa w Highway Sixty-One Diner kosztowała dwa dolary za filiżankę i była tak gorąca, że można było poparzyć język, jeśli się jej nie odstawiło. Mike trzymał dłonie owinięte wokół grubego, białego kubka, wsłuchując się w gwizd wiatru znad jeziora Mitchell wpadającego przez framugę drzwi. W powietrzu unosił się zapach wilgotnej sosny i mokrego asfaltu.
Czterech innych weteranów siedziało z nim przy długim sosnowym stole. Ich ciężkie skórzane kamizelki pachniały olejem i starym deszczem. Nikt się nie odzywał. Godzinę temu zakończyli działalność klubu motocyklowego weteranów, ale nikt nie chciał wracać do pustego domu.
Shark siedział na końcu ławki, powoli polerując rękawem okulary w drucianej oprawce i obserwując drzwi wejściowe.
Chłopiec w wyblakłej zielonej koszuli podszedł do krawędzi stołu. Miał nie więcej niż sześć lat, bladą twarz i wzrok utkwiony w Mike’u. Sięgnął do kieszeni i położył na zniszczonym blacie siedem pogniecionych banknotów dolarowych.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
