A gdy spojrzała na Rowana—
Asterion przemówił.
Nie na głos.
Wewnątrz każdego umysłu w komnacie.
Przymierze powróciło.
ROZDZIAŁ 8: KRÓLOWA, KTÓRA ODRZUCIŁA TRON
Wojna domowa zakończyła się przed wschodem słońca.
Nie dlatego, że wszyscy rebelianci się poddali.
Ponieważ Asterion przechadzał się po Grayhaven u boku Elary.
Żadne oświadczenie nie mogło się z tym równać.
Obywatele wyszli na ulice.
Żołnierze opuścili broń.
Szlachta, która przysięgła wierność Garrickowi, nagle odkryła, że zapomniała o lojalności wobec rodu Vale.
Rowan pamiętał każde imię.
Zamierzał wybaczyć ostrożnie.
Lyssa zeznawała przed radą miejską.
Garrick zwerbował ją kilka lat wcześniej, gdy dowiedział się, że przypominała Selene Ardyn z obrazów.
Obiecał bogactwo.
Następnie, gdy próbowała odejść, zaczął grozić jej rodzinie.
Jej zdrada w sanktuarium nie była zaplanowana.
Po prostu postanowiła, że woli zaryzykować śmierć, niż spędzić resztę życia nosząc imię innej kobiety.
Elara jej wybaczyła.
Rowan był wolniejszy.
„Masz podejrzenia” – powiedziała mu Elara.
„Podszywała się pod ciebie.”
„Pomogła nas uratować”.
„Ona także nosiła twoją koronę”.
„Technicznie rzecz biorąc, to nie było moje.”
„To nie pomaga.”
Uśmiechnęła się.
Mijały tygodnie.
Królestwo odżyło.
Skradzione zapasy zboża znaleziono w magazynach kontrolowanych przez kupców rady.
Przesyłki wysłano na północ.
Usunięto skorumpowanych urzędników.
Sędziowie związani z Garrickiem zrezygnowali lub stanęli przed sądem.
Kapitan Dorian został dowódcą straży królewskiej.
Mara odrzuciła każdy oferowany jej tytuł.
„Spędziłem połowę życia ukrywając się przed polityką pałacową”.
Spojrzała na Rowana.
„Nie mam zamiaru spędzać reszty czasu na uczestnictwie w spotkaniach”.
Elara się zaśmiała.
Po raz pierwszy matka i córka zaczęły uczyć się siebie na nowo.
Powoli.
Dokuczliwie.
Szczerze mówiąc.
Nie każda rana zniknęła, ponieważ istniały wyjaśnienia.
Rowan to rozumiał.
Pewnego wieczoru widywał Elarę siedzącą w milczeniu z Marą.
Innymi wieczorami kłócili się.
Pewnego razu Elara rzuciła kubkiem.
Mara później przyznała, że na to zasłużyła.
Asterion całkowicie wyzdrowiał.
Jego futro odzyskało blask.
Jego apetyt stał się wręcz alarmujący.
„Umierał z głodu przez siedem dni” – powiedział Rowan, gdy Asterion zjadł trzecią miskę.
„To było dwa miesiące temu”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
