Plastikowa butelka z mlekiem modyfikowanym stała na obtłuczonym blacie z formiki obok zielonego galona propanu, który kosztował mnie czterdzieści dwa dolary. Frank stał przy piecu, a jego pozłacany zegarek na nadgarstku odbijał szare światło sączące się przez drewno.
„Dziecko potrzebuje sześciouncjowego smoczka, Frank” – powiedziałem, obracając prostą srebrną obrączkę na prawej ręce. „Powolny smoczek sprawia, że się męczy, zanim skończy”.
Frank spojrzał na zegarek, kciukiem pocierając bok koperty. Mówił szybkim, ciężkim barytonem: „Dzieciakowi nic nie jest, Ellen. Krążysz. Mam trzy telefony do biura w Denver przed piątą”.
„W pokoju na zapleczu nie robi się gorąco” – powiedziałem, patrząc na lód tworzący się na wewnętrznej stronie jednoszybowego okna w kuchni. „Piec ledwo ciągnie”.
Wzruszył ramionami, wpatrując się już w ekran telefonu. „Zapłaciliśmy za wynajem w ciągu miesiąca. To domek, nie Ritz”.
Nie powiedziałem mu, że znalazłem papierowy paragon za wynajem domku w kuchennej szufladzie, szukając szczotki do butelek. Nazwa konta nie była nasza. Należała do kobiety o imieniu Clara, a użyta karta była kontem firmowym, którego nigdy wcześniej nie widziałem.
„Kim jest Clara, Frank?” zapytałem, starając się zachować spokojny ton głosu.
Nie oderwał wzroku od ekranu. „Koordynatorka logistyki w Denver. Zajmuje się rezerwacjami podróży”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
