Jak zidentyfikować zabytkowego poidła dla koni
Jeśli jesteś w sklepie z antykami lub na pchlim targu, oto jak je rozpoznać.
Najważniejsze cechy:
-
Materiał: mosiądz, miedź lub żeliwo (rzadko stal, która rdzewieje)
-
Waga: Większa niż w przypadku standardowego wędzidła ze względu na dodatkową rurkę
-
Lejek lub kubek: przymocowany do jednego końca pustej rurki
-
Ustnik: Wygląda jak tradycyjne wędzidło lub kiełzno munsztukowe
-
Otwór rurki: w pobliżu ustnika, przez który wydostaje się lek
Czym to NIE jest:
-
Zwykłe wiertło (bez rurki i lejka)
-
Wędzidło kneblowe (inna konstrukcja)
-
Hackamore (bez żadnego kawałka)
Oznaczenia: Wiele zabytkowych wanien z wodą jest oznaczonych datami patentów, nazwami producentów lub numerami modeli. Szukaj stempli takich jak „PAT. APL’D FOR” lub „BF GOODRICH”. Oznaczenia te mogą pomóc w ustaleniu daty wykonania przedmiotu.
Jak używano urządzenia Drencher (krok po kroku)
Opowiem Ci o tym procesie tak, jak robiło się to 100 lat temu.
Krok 1: Lekarstwo mieszano z płynem (często roztworem wody, soli, melasy, wyciągów ziołowych lub wczesnych leków, takich jak terpentyna lub olej lniany).
Krok 2: Koń został założony na kantar i solidnie przywiązany (lub trzymany przez opiekuna).
Krok 3: Wędzidło włożono do pyska konia, tak jak zwykłe wędzidło. Lejek umieszczono nad głową konia, a trzymał go treser lub jego pomocnik.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
