Skinęła głową i odeszła, czekając na wstępne wyniki.
Ryan usiadł obok mnie.
“Powinienem był zauważyć.”
Spojrzałem na niego.
“Co zauważyłeś?”
„Jaki był zmęczony.”
“Ja też.”
„Ufaliśmy jej”.
„Zostawiałam go z nią każdego dnia”.
“Ja też.”
Przyłożyłem obie dłonie do twarzy.
„Jaka matka widzi swoje dziecko ledwo obudzone i uznaje, że jest zmęczone?” – wyszeptałam.
„Taka, której ktoś zaufany udzielił rozsądnych wyjaśnień” – odpowiedział Ryan.
Zacząłem płakać.
Ryan objął mnie ramieniem.
„Oszukała nas oboje. To nie to samo, co zawiedzenie go przez nas.”
Po około godzinie lekarz wrócił.
„Stan twojego syna jest stabilny” – powiedziała.
Wstrzymywany przeze mnie oddech natychmiast uleciał.
“Czy z nim wszystko będzie dobrze?”
„Tak. Będziemy go monitorować jeszcze przez kilka godzin, ale jego oddech i tętno są dobre”.
Szybko skinąłem głową.
“Znalazłeś coś?”
„Wyniki jego badań wskazują na to, że przyjmował leki uspokajające”.
Ryan zacisnął szczękę.
“Jakiego rodzaju?”
„Ostateczne wyniki toksykologiczne dostarczą więcej szczegółów. Biorąc pod uwagę to, co znaleźliście w domu, jedną z możliwości jest lek na kaszel. Niektóre produkty mogą powodować znaczną senność, zwłaszcza u tak małego dziecka”.
Spojrzałem na śpiącego syna.
„Ile mu dała?”
„Nie możemy tego jeszcze stwierdzić”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
