Richard Dalton stał trzy cale od mojej maszyny do wykańczania, a jego szare wełniane spodnie znajdowały się zbyt blisko wirującego koła szlifierskiego. Przez dziesięć lat, odkąd wynajmowałem od niego ten lokal za trzysta pięćdziesiąt dolarów miesięcznie, ani razu nie zapytał o hydraulikę.
„Zawór odcinający jest pod jej biurkiem” – powiedział Dalton, wskazując zadbanym palcem na małą drewnianą wnękę, w której Grace trzymała swoje podręczniki szkolne.
Nie przerwałem pracy nad ciężkim, skórzanym butem. Zapach skórzanej podeszwy i cementu do butów zazwyczaj wypełniał to pomieszczenie, ale dziś droga woda kolońska Daltona go wyparła.
„Rury są suche jak pieprz, Richardzie” – powiedziałem, nie spuszczając wzroku z blizny, którą przycinałem.
Nie patrzył na miedziane rury pod zlewem. Podszedł bliżej do małego narożnego biurka Grace, jego wzrok zatrzymał się na schludnym stosie papieru w linie i rysunku domku na drzewie, który przypięła do gipsowej ściany.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
