To nie jest konieczne – powiedziała szybko Sophia. – Wszyscy tu jesteśmy rodziną. Razem damy sobie z tym radę.
Poszedłem do kuchni i wybrałem numer Harolda Brennana. Haroldzie, są tutaj. Wszyscy, tak jak przewidziała Margaret.
Jesteś gotowy? Ja jestem gotowy. Kiedy wróciłem do salonu, Harold był ze mną, Robert Chen, prywatny detektyw, i jeszcze jeden mężczyzna, którego nie rozpoznałem.
Panowie, panie – powiedział Harold uprzejmie. – Jestem Harold Brennan, adwokat pana Morrisona. To Robert Chen, licencjonowany śledczy i detektyw James Murphy z wydziału ds. oszustw policji stanowej.
Twarz Sophii zbladła. Musiała zajść jakaś pomyłka, powiedział adwokat Walsh, ale jego głos stracił stanowczość. Harold otworzył teczkę i wyciągnął gruby folder.
Nie ma wątpliwości, jesteśmy tu, bo Margaret Morrison przewidziała dokładnie taki scenariusz. Udokumentowała wszystko. Rozłożył zdjęcia na moim stoliku kawowym.
Zdjęcia Zofii z jej poprzednimi mężami. Kopie aktów zgonu. Dokumenty prawne pokazujące przebieg małżeństw, dziedziczenia i podejrzane okoliczności.
Sophia Morrison, znana również jako Sophia Blackwell, Sophia Chen i Sophia Rodriguez. Detektyw Murphy powiedział formalnie: „Jesteś pod śledztwem w sprawie nadużyć finansowych wobec osób starszych i spisku mającego na celu popełnienie oszustwa”. Marcus wyglądał na zdezorientowanego, wpatrując się w zdjęcia, jakby były napisane w obcym języku. „Co to jest?” „To zdjęcia twojej żony z jej poprzednimi mężami” – powiedział łagodnie Harold.
„Sami starsi mężczyźni, wszyscy z pokaźnymi majątkami, wszyscy zmarli w okolicznościach korzystnych finansowo dla pani Morrison”. „To niemożliwe” – powiedział Marcus, ale jego głos był słaby. Robert Chen zrobił krok naprzód. „Panie Morrison, pańska żona była zamężna cztery razy w ciągu ostatnich 12 lat.
Każde małżeństwo przebiegało według tego samego schematu. Celuj w starszego mężczyznę z pieniędzmi. Izoluj go od rodziny.
Ustanowić prawną kontrolę nad jego finansami. A potem odziedziczyć wszystko po jego śmierci. Sophia w końcu odzyskała głos.
To jest śmieszne. Uwielbiam tych mężczyzn. Ich śmierć była naturalna.
Naturalne? Tak, przerwał detektyw Murphy, ale w idealnym momencie. I w każdym przypadku przekonałeś mężczyznę do zmiany testamentu na krótko przed śmiercią, pozbywając się dzieci i zapisując wszystko tobie.
Marcus wpatrywał się w Sophię, jakby widział ją po raz pierwszy. Czy to prawda? Odwróciła się do niego, a jej oczy napełniły się łzami.
Marcus, nie możesz w to uwierzyć. Ci ludzie próbują cię nastawić przeciwko mnie. Kocham cię.
Kocham twojego ojca. Ale maska opadła i nawet Marcus mógł ją teraz przejrzeć. Harold wyciągnął kolejny dokument.
Marcus, to nagranie rozmowy twojej mamy z Sophią w zeszłym roku. Chcesz je usłyszeć? Marcus skinął głową bez słowa.
Harold nacisnął przycisk odtwarzania na małym magnetofonie, a głos Margaret wypełnił pomieszczenie czystym i mocnym głosem. Sophio, wiem, co planujesz. Wiem o innych mężach, o innych rodzinach, które zniszczyłaś.
Nie zrobisz tego Stevenowi. A potem głos Sophii, zimny i wyrachowany. Niczego nie udowodnisz, Margaret.
A kiedy cię zabraknie, Steven będzie potrzebował kogoś, kto się nim zaopiekuje. Kogoś, kto rozumie, jak to działa. Masz na myśli kogoś, kto potrafi manipulować starszymi mężczyznami, żeby przekazali swój majątek?
Mam na myśli kogoś, kto nie jest sentymentalny, jeśli chodzi o utrzymywanie starych domów i życie przeszłością. Steven zasługuje na coś lepszego niż gnić w tym prowincjonalnym miasteczku. Steven zasługuje na coś lepszego niż być twoją kolejną ofiarą.
Nagranie trwało jeszcze kilka minut, a Sophia z przerażającymi szczegółami przedstawiała swoje plany wobec Marcusa i mnie. Mówiła o uznaniu mnie za ubezwłasnowolnionego, o sprzedaży domu i przeniesieniu mnie do ośrodka, gdzie mogłaby kontrolować mój dostęp do pieniędzy i reprezentacji prawnej. Kiedy nagranie się skończyło, w pokoju zapadła cisza, słychać było jedynie ciężki oddech Marcusa.
Marcusie, powiedziałem cicho, „Spójrz na mnie”. Podniósł wzrok i zobaczyłem w nim łzy. Prawdziwe łzy, a nie wykalkulowane emocje, których nauczyła go Sophia. Przepraszam, tato.
Przepraszam bardzo. Nie wiedziałem. Myślałem, że mnie kocha.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
