„Ja to napisałem” – powiedziałem.
Jego pewność siebie uległa załamaniu.
Wtedy na szczycie schodów pojawiła się Celeste w moim szlafroku, z walizką w ręku. Zamarła na widok detektywa.
Prawie się roześmiałam. Adrian zmusił mnie do podpisania umowy o życie, podczas gdy jego kochanka pakowała moją biżuterię na górę.
Celeste wskazała na niego. „Powiedział, że dokumenty są legalne”.
„Ty głupia…” Adrian rzucił się na nią.
Luca stanął między nimi, nie dotykając go. „Uważaj. Wszystkie kamery nagrywają”.
Za bramami rozległo się syreny.
Adrian rozejrzał się po pokoju, w końcu rozumiejąc, że czarne samochody nigdy nie były dla niego największym zagrożeniem. Dowody były.
Mimo wszystko spróbował zagrozić jeszcze raz.
„Eleno” – powiedział, zniżając głos – „odeślij ich, albo powiem wszystkim, kim naprawdę jest twoja rodzina”.
Uśmiechnąłem się pomimo bólu.
„Proszę, zrób to. Mikrofony są nadal włączone.”
Część 3
Groźba Adriana była gwoździem do trumny.
Detektyw Brooks poprosił go o powtórzenie. Zamiast tego chwycił dokumenty przelewu i podarł je na pół.
Martin jęknął. „To są dowody”.
„Tak właśnie jest”. Odblokowałem tablet i wyświetliłem na ścianie oś czasu. Przelewy bankowe, sfałszowane zgody, zdjęcia medyczne, pliki audio, usunięte nagrania z monitoringu i wiadomości między Adrianem a Celeste pojawiły się w chłodnym porządku chronologicznym.
Jedna wiadomość uciszyła całą salę.
Kiedy podpisze, uznamy ją za niekompetentną. Luca zareaguje gwałtownie, a my wykorzystamy to, żeby na stałe przejąć firmę.
Adrian nie tylko mnie okradł. Zaplanował moje nadużycia jako część przejęcia korporacyjnego.
Wyraz twarzy Evelyn stwardniał. „Zarząd już zezwolił na wszczęcie postępowania cywilnego w celu odzyskania każdego sprzeniewierzonego dolara”.
Mój prawnik przedstawił Adrianowi trzy dokumenty: nakaz ochrony w nagłych wypadkach, wniosek o zamrożenie jego aktywów i wniosek o rozwód na podstawie przepisów naszej umowy przedmałżeńskiej dotyczących niewierności i kontroli przymusowej.
„Rezydencja była własnością Eleny przed jej ślubem” – powiedziała. „Twoje udziały w firmie zostały nabyte za skradzione fundusze korporacyjne. Zgodnie z klauzulą przepadku, wszelkie odsetki uzyskane w wyniku oszustwa wracają do jej funduszu powierniczego”.
Adrian spojrzał na Lukę. „Niech przestanie”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
