Mama zamknęła oczy.
Wielokrotnie wyobrażałem sobie tę chwilę. Myślałem, że wpadnę w ramiona mojego ojca, jeśli kiedykolwiek go znajdę.
Zamiast tego, wewnątrz mnie płonął gniew.
„Wiedziałeś, gdzie jestem.”
“Tak.”
„Oglądałeś nasze zmagania.”
“Tak.”
„Nigdy nie przyszedłeś.”
Jego twarz się zmarszczyła.
„Za każdym razem, gdy próbowałem, ktoś mnie śledził. Voss kazał ludziom obserwować Elenę. Gdybym do ciebie podszedł, wiedziałby, że przeżyłem”.
„Więc wybrałeś swój sekret zamiast mnie.”
„Wybrałem twoje życie”.
Pokręciłem głową.
„Wszyscy ciągle nazywacie to ochroną, podczas gdy tak naprawdę macie na myśli kłamstwo”.
Daniel siedział na podłodze kilka stóp dalej.
„Masz rację.”
Odpowiedź mnie rozbroiła.
„Bałem się” – kontynuował. „Na początku bałem się, że Voss cię zabije. Potem bałem się, że mnie znienawidzisz. W końcu nie potrafiłem już stwierdzić, który strach mną rządzi”.
Nathaniel wszedł do środka, niosąc papiery z Krypty 317.
„Sfałszowane podpisy prowadzą prosto do Vossa” – powiedział. „Stworzył firmy-słupki pod nadzorem Augustusa i posługiwał się nazwiskiem Nathaniela do zatwierdzania transakcji”.
„Dlaczego?” zapytałem.
„Pieniądze” – odpowiedziała mama. „I kontrola”.
Voss ukradł setki milionów dolarów z Graves Energy, jednocześnie zmuszając rodziny do opuszczenia cennych gruntów. Daniel odkrył intrygę i próbował go zdemaskować. Voss przeciął hamulce Daniela, sfałszował akty zgonu i przekonał rodzinę, że Elena zniknęła dla pieniędzy.
Jednak jedna tajemnica pozostała nierozwiązana.
„Skąd Voss wiedział o kluczu?” zapytał Nathaniel.
Daniel spojrzał w stronę Margaret.
Została zaprowadzona do bezpiecznego domu pod strażą.
„Powiedziałam jednej osobie” – przyznała Margaret.
“Kto?”
„Ojcze nasz”.
Nathaniel zmarszczył brwi.
„Augustus umierał, kiedy znalazłeś Daniela.”
„On wtedy nie umierał”.
„Mówiłeś, że tylko trzy osoby mają dostęp do funduszu” – powiedziała mama. „A co, jeśli Augustus pomoże Vossowi?”
Margaret pokręciła głową.
„Mój ojciec był bezwzględny, ale nigdy nie skrzywdziłby Daniela”.
Nathaniel otworzył jeden z listów ze skarbca.
„To od Augustusa.”
List został napisany sześć lat wcześniej, na kilka dni przed jego śmiercią.
Moi synowie, jeśli to do was dotrze, Martin Voss odkrył, że znam prawdę. Pomogłem mu ukryć pierwsze zakupy ziemi, ponieważ wierzyłem, że uratują firmę. Nie wiedziałem, że zaplanował śmierć Daniela. Kiedy próbowałem go powstrzymać, groził obu chłopcom i dziecku.
Ręce Daniela się trzęsły.
Augustus był winny.
Ale nie wszystkiego.
Ostatnie lata życia spędził na potajemnym zbieraniu dowodów przeciwko Vossowi.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
