Ostatni wiersz listu zawierał ostrzeżenie:
Ostateczny dowód nie znajduje się w skarbcu. To tam Daniel po raz pierwszy obiecał Elenie wieczność.
„Wiśnia” – szepnęła mama.
Kilka lat wcześniej Daniel oświadczył się jej pod wiśniowym drzewem w starej posiadłości Gravesów.
Majątek został opuszczony po śmierci Augusta.
Po południu jechaliśmy w tamtym kierunku pod eskortą federalną.
Dwór stał za zarośniętą bramą, jego okna były ciemne i wybite. Za nim sad zdziczał.
Pozostało tylko jedno drzewo wiśniowe.
Daniel szedł w jego kierunku, a mama u jego boku.
Poszedłem za Nathanielem przez wysoką trawę.
Na pniu wyryte były dwa inicjały.
D + E.
Daniel uklęknął przy korzeniach i zaczął kopać.
Odkrył metalowy cylinder owinięty ceratą.
W środku znajdował się pendrive.
I druga koperta zaadresowana do mnie.
Zanim zdążyłem je otworzyć, nad sadem przeleciał helikopter.
Agenci federalni krzyczeli.
Czarny samolot wylądował za rezydencją.
Martin Voss wyszedł na trawnik.
Powinien siedzieć w areszcie.
Zamiast tego był wolny.
Obok niego stał agent federalny, który go aresztował.
Dowódca mamy.
Voss się uśmiechnął.
„Spędziłaś dwanaście lat polując na niewłaściwego zdrajcę, Eleno.”
Dowódca podniósł broń.
„Dajcie nam napęd.”
Mama pociągnęła mnie za sobą.
Daniel i Nathaniel podążyli obok nas.
Wtedy Margaret zrobiła krok naprzód.
“NIE.”
Voss się roześmiał.
“Ty?”
Małgorzata zdjęła z palca pierścień z herbem rodzinnym.
Pod spodem znajdował się maleńki nadajnik.
Na okolicznych wzgórzach pojawiły się czerwone światła.
Dziesiątki agentów wyłoniło się spośród drzew.
Margaret uśmiechnęła się zimno.
„Przez dwanaście lat udawałem, że się ciebie boję”.
Uśmiech Vossa zniknął.
Zanim jednak agenci zdołali do niego dotrzeć, złapał mnie i przystawił mi pistolet pod brodę.
„Zobaczmy więc, który sekret jest wart więcej niż dziewczyna.”
CZĘŚĆ 6 — CENA ŻYCIA RUBY
Nikt się nie ruszył.
W sadzie zapadła nienaturalna cisza.
Ramię Vossa zacisnęło się wokół mojej szyi.
„Odłóż dysk.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
