„Otworzyłbym je jeszcze raz” – powiedziałem.
Mia zerknęła w moją stronę, jakby mnie usłyszała. Uniosła w moją stronę swój papierowy kubek.
Caleb to zauważył i także podniósł swój.
Lisa podniosła swoją.
Więc podniosłem je z powrotem.
Żadnej przemowy. Żadnego wielkiego zakończenia. Tylko my czworo, stojąc w zwyczajnym świetle amerykańskiego podwórka, trzymając plastikowe kubki, doskonale wiedząc, co prawie zostało stracone.
I wiedząc z tą cichą pewnością, która pojawia się po poznaniu prawdy, że Darren Briggs opuścił dom na dobre.
