Tylko moje imię.
W środku znajdowała się odręcznie napisana notatka.
Przeczytałem to raz.
A potem ukryłem to.
Moje ręce drżały, gdy to rozkładałem.
Szanowna Pani Moretti,
Jeżeli kiedykolwiek zdecydujesz się zbadać okoliczności związane z Twoją ciążą, nie polegaj wyłącznie na dokumentacji udostępnionej Ci w Moretti Medical Associates.
W Twoim pliku są rozbieżności.
Zasługujesz na to, żeby to wiedzieć.
Południowy zachód
Wpatrywałem się w te słowa.
Wówczas sądziłem, że chodzi o błąd urzędniczy.
Coś mało istotnego, ale byłem zbyt przytłoczony, żeby to zbadać.
Za mną pojawiła się Evelyn.
„Co tu jest napisane?”
Podałem jej notatkę.
Ona to przeczytała.
Potem spojrzał na mnie.
„Moretti Medical Associates?”
Skinąłem głową.
„To była klinika leczenia niepłodności, w którą rodzina Luki zainwestowała wiele lat wcześniej”.
Jej wyraz twarzy uległ zmianie.
„Jego rodzina?”
“Tak.”
„Luca wiedział?”
“Oczywiście.”
„Ale kto zajmował się tą inwestycją?”
Zmarszczyłem brwi.
“Co masz na myśli?”
„Wtedy Moretti Global nie było właścicielem firm z branży opieki zdrowotnej”.
“NIE.”
„Kto więc zainwestował?”
Przeszukałem swoją pamięć.
Wtedy nie interesowały mnie struktury korporacyjne.
Myślałam tylko o tym, żeby zostać matką.
„Myślę, że to jego ojciec.”
Evelyn znieruchomiała.
„Giovanni Moretti?”
“Tak.”
Spojrzała ponownie na notatkę.
„Był związany z tą kliniką?”
„Przypuszczam.”
Jej wyraz twarzy stał się napięty.
„Nia, Luca powiedział mi, że jego ojciec był pierwszą osobą, która zasugerowała, że problem z płodnością może dotyczyć ciebie”.
Pokój zdawał się przechylać.
“Co?”
„Powiedział, że Giovanni twierdził, że rozmawiał prywatnie z kimś w klinice. Według niego wstępne wyniki sugerowały, że problem może leżeć po twojej stronie”.
Spojrzałem na nią.
„Ale nie było.”
“NIE.”
Zrobiło mi się sucho w ustach.
Pomyślałem o Giovannim Morettim.
Ojciec Luki.
Człowiek, który nigdy otwarcie mnie nie lubił.
To byłoby łatwiejsze.
Zamiast tego zawsze się uśmiechał.
Zapytano o wnuki.
Kupił nam mieszkanie we Florencji, z którego nigdy nie skorzystaliśmy.
Pewnego razu, po mojej trzeciej nieudanej terapii, Giovanni pocałował mnie w policzek i powiedział: „Niektóre kobiety są stworzone do różnych rzeczy”.
W tamtej chwili myślałem, że mnie pociesza.
Teraz te słowa wydały mi się inne.
Usiadłem na brzegu łóżka.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
